คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 216/2495
ย่อคำพิพากษา
ผู้ได้รับอนุญาตเป็นผู้จำหน่ายสุราขายส่งมีหน้าที่ต้องทำบัญชีน้ำสุร ที่ได้รับตามใบขนโดยจดแจ้งสุราตามที่รับเข้าและที่ขนออกจากร้าน ถ้าละเลยไม่ทำก็ดี หรือไม่ลงบัญชีให้ถูกต้องก็ดี ย่อมมีความผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน และพ.ร.บ.สุรา พ.ศ. 2493 แต่ถ้ารับเอาสุราที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายในจังหวัดอืนมาพักไว้ในร้านเพื่อจะส่งไปที่ร้านต่างจังหวัด ซึ่งได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราได้อีกต่อหนึ่ง ดังนี้ เรียกได้ว่า เป็นการเอาสุรามาพักไว้ เพราะยังหาได้ขนส่งไปถึงสำนักงานหรือร้านในจังหวัดที่รับอนุญาตให้ขายส่งนั้นไม่และการที่เอาสุรามาพักเช่นนี้ก็มีใบอนุญาตให้เก็บสุรานอกสถานที่ได้ด้วยแล้ว ก็ย่อมยังไม่เป็นผิดตามบทกฎหมายที่กล่าว
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ ศาลชั้นต้นฟังว่า นายจือฮุ้นจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวเกี่ยวข้องครอบครองสุราเถื่อนของกลางไว้ ส่วนนายจิตรจำเลย ฟังไม่ได้ว่ารู้เห็น
สำหรับข้อหาว่า จำเลยสมคบกันละเว้นไม่ลงบัญชีแบบ ๕ ยังฟังไม่ได้ถนัด
จึงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ปรับ ๑๐๐๐ บาท ฯลฯ
โจทก์และนายจือฮุ้นจำเลย อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยนายจือฮุ้นจำเลยในข้อหาฐานมีสุราผิดกฎหมาย แต่ให้ปรับจำเลยที่ ๑ - ๒ ในข้อหาไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ ตาม พ.ร.บ.สุรา พ.ศ. ๒๔๙๓ มาตรา ๑๙, ๒๗, ๔๓ คนละ ๑๕๐ บาท ฯลฯ
โจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกา
ศาลฎีกาเห็นชอบด้วยศาลอุทธรณในข้อที่ไม่ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถือน ส่วนสำหรับข้อหาว่ามีสุราไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ กับลงบัญชีไม่ถูกต้องนั้น คงได้ความว่าร้านจำเลยจำหน่ายสุราทีทำจากโรงต้มกลั่นจังหวัดนครนายก ส่วนสุราที่ไม่ลงบัญชีและลงไม่ถูกต้องนั้น เป็นสุราที่ทำออกจากโรงงานอุตสาหกรรมบางยี่ขัน ซึ่งจำเลยได้ทำสัญญากับกรมโรงงานอุตสาหกรรมให้เป็นผู้ขายส่งในท้องที่หลายจังหวัดด้วยกันการที่นำสุรามาไว้ที่ร้านจำเลย คือ บริษัทไซน้ำ ก็เพียงเอามาพักไว้ชั่วคราว เพื่อนำส่งไปยังจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายขายส่งต่อไป และในการเอาสุรามาพักนี้ จำเลยไปรับอนุญาตจากกรมสรรพสามิตต์ โดยเสียค่าธรรมเนียมเก็บสุรานอกสถานที่แล้ว แม้ตามกฏเสนาบดีกระทรวงคลังฯว่าด้วยระเบียบการจดบัญชีน้ำสุรา ลงวันที่ ๑๔ มีนาคม ๒๔๕๙ ที่โจทก์อ้าง ให้ผู้จำหน่ายสุราเหมาทำเป็นบัญชีสุรา (แบบที่ ๕) ที่ได้รับอนุญาตตามใบขนโดยจดแจ้งสุราตามที่รับเข้าและที่ขนออกจากร้านก็ดี แต่กรณีนี้เป็นแต่การเอาสุรามาพักไว้ ยังหาได้ขนไปถึงสำนักงานหรือร้านในจังหวัด ที่รับอนุญาตให้ขายส่งนั้นไม่ ทั้งการที่เอาสุรามาพักเช่นนี้ ก็มีใบอนุญาตให้เก็บสุรานอกสถานที่ได้ จึงจะอาผิดแกจำเลยตามฟ้อง ไม่ได้
จึง พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ ของกลางคืนจำเลยไป
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 216/2495
อัยการ กรมอัยการ โจทก์
นายจิตร กิจพาณิชย หรือ เว่งกิม แซ่โงว ที่ 1, นายจือฮุ้น แซ่ฉั่ว ที่ 2 จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการ กรมอัยการ · จำเลย - นายจิตร กิจพาณิชย หรือ เว่งกิม แซ่โงว ที่ 1, นายจือฮุ้น แซ่ฉั่ว ที่ 2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ · นาถปรีชา · ดุลยการณ์โกวิท |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลอาญา - นายสว่าง ภูวะปัจฉิม · ศาลอุทธรณ์ - นายเย็น มีเมศกุล |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา