คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1219/2496

พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 7) พ.ศ.2480 มาตรา 5 นั้น เป็นเรื่องควบคุมมิให้นำสิ่งของเข้าในหรือออกนอกราชอาณาจักรโดยหลีกเลี่ยงภาษี จึงบังคับให้ต้องขนส่งของที่นำเข้ามาหรือนำออกไปนั้นไปตามทางอนุมัติ และตามเวลาที่อธิบดีกรมศุลกากรกำหนดไว้ ฉะนั้นเมื่อไม่ได้ส่งของออกหรือเข้าในราชอาณาจักรแล้ว เพียงแต่ขนส่งของจากด่านศุลกากรไปยังร้านของตนที่ตลาดชายเขตแดนเพื่อจำหน่ายแก่ชุมนุมชนที่นั่น แม้จะขนส่งไปนอกเส้นทางอนุมัติ และนอกเวลาที่อธิบดีกรมศุลกากรกำหนดไว้ ก็ยังไม่เป็นผิดตามกฎหมายที่กล่าว

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขนส่งของจากด่านศุลกากรอรัญญประเทศ ไปยังตลาดป่าไผ่ อันเป็นเขตแดนทางบกระหว่างราชอาณาจักรไทยกับอินโดจีนฝรั่งเศส โดยขนไปนอกทางอนุมัติ และนอกเวลาที่อธิบดีกรมศุลกากรกำหนด ฯลฯ โดยไม่ได้รับอนุญาต จึงขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ศุลกากร จำเลยรับสารภาพผิดตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด ตาม พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕-๑๐ ฯลฯ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยนำสิ่งของที่ถูกจับไปยังร้านของจำเลยซึ่งอยู่ที่ตลาดป่าไผ่ ชายเขตแดนมิได้มุ่งหวังจะนำออกนอกราชอาณาจักร จึงยังไม่เป็นผิดตามที่โจทก์ฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม พ.ร.บ.ศุลกากร(ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕ นั้น เป็นเรื่องควบคุมมิให้นำสิ่งของเข้าในหรือออกนอกราชอาณาจักร โดยหลีกเลี่ยงภาษี จึงบังคับให้ต้องขนส่งของที่นำเข้ามาหรือนำออกไปนั้นตามทางอนุมัติจากเขตแดนทางบกมายังด่านศุลกากร หรือจากด่านศุลกากรไปยังเขตแดนทางบก แต่คดีนี้โจทก์มิได้กล่าวหาว่า จำเลยขนส่งของหรือพยายามขนส่งของออกนอกราชอาณาจักร และจำเลยมิได้ขนส่งของหรือพยายามขนส่งของออกนอกราชอาณาจักร กรณีจึงไม่ต้องด้วยมาตรานี้ จำเลยยังไม่ผิดตามฟ้อง จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1219/2496 อัยการกบินทรบุรี โจทก์ นายตึ๋ง แซ่โก จำเลย