คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 224/2497

ไม้สักที่ขึ้นในที่ดินกรรมสิทธิของเอกชนนั้น เมื่อตัดฟันและแปรรูปเสียก่อนใช้ พ.ร.บ.ป่าไม้ ( ฉบับที่ 3 ) พ.ศ.2494 ก็ถือว่าไม้นั้นไม่ใช่ไม้หวงห้าม การนำไม้ที่ไม่ใช่ไม้หวงห้ามซึ่งขึ้นอยู่ในที่ดินเอกชน เคลื่อนที่นั้น ย่อมไม่เป็นความผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ตามพ.ร.บ.ป่าไม้ 2484

โจทย์ฟ้องว่า จำเลยมีไม้สักแปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต และได้นำไม้ดังกล่าวเคลื่อนที่โดยไม่มีเบิกทางของเจ้าพนักงาน ฯลฯ ขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่า ไม้ของกลางไม่ใช่ไม้หวงห้าม เป็นไม้ในที่ดินของจำเลย มีไว้ก่อนใช้ พ.ร.บ.ป่าไม้ ( ฉบับที่ ๓ ) พ.ศ. ๒๔๙๔ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฟังว่าไม้สักรายนี้เป็นไม้ขั้นอยู่ในที่กรรมสิทธิของเอกชน การตัดฟันและการแปรรูปได้กระทำก่อนใช้ พ.ร.บ.ป่าไม้ ( ฉบับที่ ๓ ) พ.ศ.๒๔๙๔ ไม้ของกลางจึงไม่ใช่ไม้หวงห้าม จำเลยมีไว้จึงไม่ต้องขออนุญาต ส่วนที่ขอให้ลงโทษฐานนำไม้เคลื่อนที่เมื่อฟังว่า ไม้ของกลางรายนี้ไม่ใช่ไม้ในป่าแล้ว จำเลยก็ไม่มีความผิดดุจกัน จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 224/2497 พนักงานอัยการจังหวัดลำพูน โจทก์ นายชูศักดิ์ ชัยเทพ ที่ 1, นายโต ปรึกษา ที่ 2, นายต่อม จันอินที่ 3 จำเลย