คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 710/2498

ใช้มีดแทงผู้ตายคนละทีในเวลาเมาสุรา ความเมาอาจเป็นเหตุให้วินิจฉัยว่า ไม่มีเจตนาฆ่า

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม มาตรา 251 โดยวินิจฉัยว่าจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายคนละ 1 ที ในเวลาเมาสุรา โดยไม่มีสาเหตุต่อกันเป็นการแทงโดยกระทันหันไม่อาจเลือกแทงเอาได้ พิพากษาจำคุกคนละ 10 ปี ลดโทษเพราะรับสารภาพตามมาตรา 59 คงจำคุกคนละ 8 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเชื่อว่า จำเลยกระทำผิด และวินิจฉัยความผิด ดังนี้ "ปัญหาต่อไปคงเหลือแต่ว่า จำเลยควรมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาดังโจทก์ฎีกาหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกับผู้ตายไม่มีสาเหตุอะไรกันมาก่อน การเกิดทำร้ายกันก็เนื่องจากจำเลยเมาสุรา แม้ว่าการเมาสุราไม่เป็นข้อแก้ตัวได้ตามกฎหมายดังโจทก์กล่าวก็จริงแต่การเมาสุรานั้นก็ทำให้บุคคลขาดสติสัมปชัญญะไปชั่วขณะหนึ่ง ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกรณีนี้ ซึ่งถ้าจำเลยไม่เมาสุราแล้วก็คงไม่มีการทำร้ายกันขึ้น ศาลฎีกาจึงเห็นว่า การที่จำเลยทำร้ายนายเสริม คดีนี้จำเลยมิได้มีเจตนาจะฆ่านายเสริมให้ถึงตาย ที่ศาลชั้นต้นพิพากษามาถูกต้องแล้ว" พิพากษากลับ จำคุกจำเลย 6 ปี ตาม มาตรา 251, 59 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 710/2498 พนักงานอัยการจังหวัดราชบุรี โจทก์ นายสำราญ หรือลาน ติบันเทิง กับพวก จำเลย