คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 679/2502
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้ได้รับอนุญาตขายสุราตามกฎหมาย หมายความรวมถึงผู้ที่ขายสุราได้โดยมีใบอนุญาตคุ้มครอง ณ สถานที่ที่ระบุไว้ในใบอนุญาตนั้นด้วย มิใช่จำกัดเฉพาะแต่ผู้ถือใบอนุญาตเท่านั้น
ย่อคำพิพากษา
คำว่าผู้ได้รับอนุญาตขายสุรา ตามความในกฎหมายสุรา ในพระราชกฤษฎีกาควบคุมโภคภัณฑ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2495 มาตรา 4(1) หมายความรวมถึงผู้ที่ขายสุราได้โดยมีใบอนุญาตคุ้มครอง ณ สถานที่ที่ระบุไว้ในใบอนุญาตนั้นด้วย มิใช่จำกัดเฉพาะแต่ผู้ที่มีนามเป็นผู้ถือใบอนุญาตเท่านั้น
(ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 10/2502)
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชกฤษฎีกาควบคุมโภคภัณฑ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2495 ม.4
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีได้ความตามฟ้องและคำรับสารภาพของจำเลยว่า จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นตัวแทนได้รับมอบหมายอำนาจจากนางจีระผู้ได้รับใบอนุญาตให้จำหน่ายสุรา ได้ขายสุรานอกเวลาให้แก่จำเลยที่ ๒ - ๓ อันเป็นการฝ่าฝืนพระราชกฤษฎีกา ควบคุมโภคภัณฑ์ จำเลยที่ ๒ - ๓ ได้ดื่มสุรานั้นในร้านนอกเวลาดังกล่าว
ศาลชั้นต้นลงโทษปรับจำเลยที่ ๒ - ๓ ส่วนจำเลยที่ ๑ ศาลชั้นต้นเห็นว่า มิใช่เป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ขายสุรา กฎหมายไม่ได้มุ่งหมายจะลงโทษแก่ผู้แทนของผู้ได้รับอนุญาตขายสุรา แม้จำเลยที่ ๑ รับสารภาพก็ลงโทษไม่ได้ ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ผู้ได้รับอนุญาตขายสุราตามความในกฎหมายสุรานั้น ไม่จำต้องทำการจำหน่ายสุราด้วยตนเอง คือ จะให้ตัวแทนหรือลูกจ้างจำหน่ายแทนก็ได้ ถือว่าตัวแทนหรือลูกจ้าง เป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ขายสุราตามใบอนุญาตนั้นด้วย ผู้ได้รับอนุญาตให้ขายสุราตามความในพระราชกฤษฎีกาควบคุมโภคภัณฑ์ ก็ทำนองเดียวกัน พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ ๑ ผิดตาม พ.ร.บ. ควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ มาตรา ๙ พระราชกฤษฎีกาควบคุมโภคภัณฑ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๕ มาตรา ๔ กฎกระทรวงมหาดไทย และกระทรวงเศรษฐการ พ.ศ. ๒๔๙๕ (ลงวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๔๙๕) ปรับจำเลยที่ ๑ เมื่อลดรับกึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๗๘ แล้วคงเหลือ ๕๐ บาท
จำเลยที่ ๑ ฎีกา
ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่ เห็นว่าพระราชกฤษฎีกาควบคุมโภคภัณฑ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๕ มาตรา ๔(๑) คำว่าผู้ได้รับอนุญาตขายสุราตามความในกฎหมายสุราหมายความถึงผู้ที่ขายสุราได้โดยมีใบอนุญาตคุ้มครอง ณ สถานที่ที่ระบุไว้ในใบอนุญาตนั้นด้วย มิใช่จำกัดเฉพาะแต่ผู้ที่มีนามเป็นผู้ถือใบอนุญาตอยู่เท่านั้น จำเลยที่ ๑ เป็นตัวแทนได้รับมอบอำนาจให้เป็นผู้ขายสุราตามใบอนุญาตของนางจีระ จำเลยที่ ๑ จึงขายสุราได้โดยมีใบอนุญาตนั้นคุ้มครองอยู่ เมื่อจำเลยที่ ๑ ขายสุราก่อนเวลา ตามที่พระราชกฤษฎีกาควบคุมโภคภัณฑ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๕ มาตรา ๔ ห้ามไว้ จำเลยที่ ๑ ก็ต้องมีความผิดดังที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามา ศาลฎีกาพิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 679/2502
อัยการจังหวัดนครนายก โจทก์
นายกาวฮวด กับพวกรวม 3 คนจำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการจังหวัดนครนายก · คนจำเลย - นายกาวฮวด กับพวกรวม 3 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สุทธิมนต์นฤนาท · มนูภันย์วิมลสาร · ชวน สิงหลกะ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายเช้า เฉลิมช่วง · ศาลอุทธรณ์ - นายสวิง ลัดพลี |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา