คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 420/2507
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่ทำให้เจ้าหนี้อื่นเสียเปรียบโดยมีเจตนาฉ้อฉล ย่อมไม่มีสิทธิได้รับชำระหนี้จากการเฉลี่ยทรัพย์
ย่อคำพิพากษา
หนี้ที่ผู้ร้องขอเฉลี่ยเกิดขึ้นโดยจำเลยที่ 2 ได้เข้าค้ำประกันหนี้ให้กับผู้ร้องแทนผู้ค้ำประกันคนอื่น โดยไม่มีความจำเป็นและไม่สุจริตทั้งจำเลยที่ 2 และผู้ร้องก็ทราบว่าผลของการกระทำของตนนี้ทำให้เจ้าหนี้อื่นรวมทั้งโจทก์เสียเปรียบ จะได้รับชำระหนี้น้อยลงเพราะจำเลยที่ 2 ไม่มีทรัพย์สินอื่นใดอีกที่จะเอามาบังคับคดีได้ กรณีเช่นนี้จึงเป็นการฉ้อฉลอันเป็นทางทำให้เจ้าหนี้อื่นเสียเปรียบ ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอเฉลี่ยหนี้รายนี้ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - ธนาคารนครหลวงไทย จำกัด โดยนายมนัส ธรรมรักษ์ ผู้รับมอบอำนาจ · จำเลย - นายบึงซูเถ้ง หรือซูเถ้ง แซ่บึง ที่ 1 นางฟองจันทร์ แซ่บึง ที่ 2 · ผู้ร้อง - ธนาคารกรุงเทพฯพาณิชย์การ จำกัด โดยนายจิต ว่องสกุล ผู้รับมอบอำนาจ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ยง เหลืองรังษี · การุณย์นราทร · พร สุขารมณ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา