คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2508
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
1. การที่ผู้จัดการสาขาของบริษัทประกันภัยเป็นเพียงผู้หาผู้เอาประกันและดำเนินการเบื้องต้นเท่านั้น มิใช่ตัวแทนในการทำกรมธรรม์ประกันชีวิต อำนาจในการรับประกันภัยเป็นของสำนักงานใหญ่
2. หากผู้รับประกันภัยบอกล้างกรมธรรม์ประกันชีวิตอันเกิดจากการแถลงข้อความอันเป็นเท็จ หรือควรจะรู้ว่าข้อแถลงนั้นเป็นเท็จ กรมธรรม์นั้นย่อมตกเป็นโมฆะ
ย่อคำพิพากษา
เมื่อผู้จัดการสาขาของบริษัทจำเลยซึ่งประกอบธุรกิจการค้าในทางรับประกันภัยและประกันชีวิตเป็นเพียงผู้หาผู้ที่จะเอาประกันและดำเนินการเบื้องต้นเท่านั้นมิใช่ตัวแทนของบริษัทจำเลยในการทำกรมธรรม์ประกันชีวิตอำนาจในการที่จะรับประกันหรือไม่เป็นอำนาจของสำนักงานใหญ่การที่ผู้จัดการสาขารู้ข้อความจริง จะถือว่าบริษัทจำเลยต้องรู้ข้อความจริงด้วยหาได้ไม่
เมื่อข้อเท็จจริงยังรับฟังไม่ได้ว่า จำเลยรู้ข้อความจริงหรือรู้ว่าข้อแถลงเป็นความเท็จหรือควรจะรู้กรรมธรรม์ประกันชีวิตก็ตกเป็นโมฆียะเมื่อผู้รับประกันบอกล้างแล้ว ก็ตกเป็นโมฆะ ผู้รับประโยชน์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกเงินค่าประกัน
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางแตงโม เสมา โดยนายประสิทธิ จึงสง่า ผู้รับมอบอำนาจ · จำเลย - บริษัทอาคเนย์ประกันภัย จำกัด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | มณี ชุติวงศ์ · ประกอบ หุตะสิงห์ · กิตติ สีหนนทน์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา