คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1607/2509
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่บุคคลสองฝ่ายได้ใช้เครื่องหมายการค้าที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันกับสินค้าต่างประเภทกันมาโดยสุจริตเป็นเวลานาน โดยไม่ก่อให้เกิดความสับสนหรือเข้าใจผิดในหมู่สาธารณชน ย่อมมีสิทธิขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้นได้
ย่อคำพิพากษา
โจทก์จำเลยต่างได้ใช้เครื่องหมายการค้าที่อ่านแล้วมีสำเนียงคล้ายคลึงกัน คือ Hi-PEX และ HYPEX กับสินค้าของตนซึ่งเป็นคนละชนิด โดยโจทก์ใช้กับสินค้าจำพวกยาและเครื่องหอม ส่วนจำเลยใช้กับสินค้าจำพวกเครื่องรับวิทยุ โทรทัศน์ เครื่องเล่นจานเสียง บันทึกเสียง ฯลฯ ทั้งโจทก์จำเลยต่างได้ใช้กันมาโดยสุจริตและนานมาแล้ว จำเลยมิได้ลอกหรือเลียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ กรณีเป็นเรื่องโจทก์จำเลยต่างใช้เครื่องหมายการค้าของตนมาโดยสุจริตเป็นเวลาช้านานสำหรับสินค้าของตน ไม่ทำให้สาธารณชนเข้าใจผิดหรือหลงผิดว่าสินค้าจำเลยเป็นสินค้าโจทก์ หรือทำให้ความเป็นเจ้าของสับสนแต่อย่างใด จำเลยจึงมีสิทธิขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวได้
(ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 17/2509)
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้า Hi-PEX ใช้แก่สินค้ายาเป็นที่แพร่หลายมาประมาณ ๑๐ ปีเศษ แล้วจำเลยได้ใช้เครื่องหมายการค้า HYPEX ซึ่งอ่านสำเนียงเหมือนกับของโจทก์แก่สินค้าจำพวกไมโครโฟน เครื่องขยายเสียง และลำโพง โดยอาศัยการโฆษณาของโจทก์และยังมีเจตนาลวงบุคคลอื่นให้เข้าใจว่าเป็นสินค้าของโจทก์ ทำให้เกิดสับสนในความเป็นเจ้าของ จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าของจำเลย ซึ่งเป็นสินค้าจำพวก ๘ โจทก์ได้ยื่นคำร้องคัดค้าน เจ้าหน้าที่กองทะเบียนเครื่องหมายการค้าวินิจฉัยยกคำร้องโจทก์ โจทก์จึงได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์แก่สินค้าจำพวก ๘ แต่เชื่อว่ากองทะเบียนจะไม่รับจดให้ เพราะจะจดให้แก่จำเลย จึงขอให้ศาลพิพากษาว่าคำวินิจฉัยของนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าไม่ชอบห้ามมิให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลย ให้รับจดทะเบียนให้โจทก์ และห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวแก่สินค้าของจำเลยต่อไป
จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยมิได้เลียนแบบหรือดัดแปลงเครื่องหมายการค้าของจำเลยจากโจทก์ ความจริงเครื่องหมายการค้าของจำเลยมีมาก่อนโจทก์ และเป็นที่แพร่หลายรู้จักกันทั้งในและต่างประเทศ จำเลยไม่เคยลวงผู้ใดให้เข้าใจว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าของโจทก์ จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าของจำเลยมาโดยสุจริตกว่า ๑๐ ปีแล้ว สินค้าของโจทก์ที่จดทะเบียนไว้เป็นจำพวกยาและเครื่องหอม ส่วนของจำเลยเป็นพวกเครื่องวิทยุ เครื่องรับโทรทัศน์ เครื่องเล่นจานเสียง เครื่องบันทึกเสียง ฯลฯ เป็นสินค้าคนละจำพวก คนละชนิด โจทก์ขอจดทะเบียนโดยไม่สุจริต คำวินิจฉัยของนายทะเบียนถูกต้องแล้ว ขอให้ยกฟ้อง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยได้ใช้มาพร้อม ๆ กัน โจทก์ไปคัดค้านการขอจดทะเบียนของจำเลยโดยไม่สุจริต คำวินิจฉัยของนายทะเบียนชอบแล้ว ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยมิได้ลอกหรือเลียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ และต่างฝ่ายต่างก็ใช้กันมาช้านานกับสินค้าคนละประเภท ไม่ทำให้สาธารณชนเข้าใจผิดหรือหลงผิดในความเป็นเจ้าของแต่อย่างใด ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1607/2509
นายบุญญา จริยะเวช โดยนายศิลปชัย ชัยรัตน์ ผู้รับมอบอำนาจ โจทก์
บริษัทจเร จำกัด โดยนายไพศาล กตัญญูทวีทิพย์ กรรมการผู้จัดการ ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายบุญญา จริยะเวช โดยนายศิลปชัย ชัยรัตน์ ผู้รับมอบอำนาจ · ล. - บริษัทจเร จำกัด โดยนายไพศาล กตัญญูทวีทิพย์ กรรมการผู้จัดการ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | มณี ชุติวงศ์ · อรรถไพศาลศรุดี · วงษ์ วีระพงศ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายสุปัน พูลพัฒน์ · ศาลอุทธรณ์ - นายแสวง ลัดพลี |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา