คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 215/2519
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การดูหมิ่นโดยใช้คำหยาบคายต่อบุคคลอื่น ถือเป็นความผิดฐานดูหมิ่นประมาทตามกฎหมายอาญา แต่หากการกระทำนั้นไม่ถึงขั้นเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทตามกฎหมายอาญา ก็ไม่ถือเป็นเหตุฟ้องหย่าได้
การละทิ้งคู่สมรสไปเป็นเวลานาน หรือการมีชู้ จะเป็นเหตุฟ้องหย่าได้ต่อเมื่อการกระทำนั้นมีเจตนาละทิ้ง หรือเป็นการประพฤติชู้เกินกว่า 1 ปี
การตกลงหย่ากันโดยไม่มีการจดทะเบียนการหย่าตามแบบที่กฎหมายกำหนด ถือว่าการหย่าไม่สมบูรณ์
ย่อคำพิพากษา
ภริยาด่าสามีว่า 'ครูหมา โคตรพ่อโคตรแม่มึงเป็นหมากูจะมาเอาชีวิตมึง' เป็นเพียงดูหมิ่น ไม่ถือเป็นหมิ่นประมาทสามีและบุพการีอย่างร้ายแรง
ภริยาชอบเล่นการพนันสลากกินแบ่ง กินรวบ ไพ่ผสมสิบ ออกจากบ้านไปค้างที่อื่นครั้งละหลายๆ วัน ไปคบชายแปลกหน้าพากันไปในที่ต่างๆ ไม่เป็นจงใจละทิ้งเกิน 1 ปี หรือมีชู้ ภริยาไล่แทงแต่สามีหนีทันไม่ใช่ทำร้ายบาดเจ็บ ไม่เป็นเหตุหย่า
สามีภริยาตกลงหย่ากันต่อหน้าพยานหลายคน ไม่มีผลเป็นการหย่าตาม มาตรา 1498
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายสุเทพ ป้อมอาษา · จำเลย - นางเรียน ป้อมอาษา |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | เดช วุฒิสิงห์ชัย · บัญญัติ สุชีวะ · ผสม จิตรชุ่ม |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา