⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2298/2523

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2523

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่นายจ้างใหม่รับลูกจ้างเดิมของนายจ้างเก่าเข้าทำงาน โดยกำหนดอัตราเงินเดือนใหม่และไม่นับอายุงานเดิมต่อ ถือเป็นการจ้างใหม่ ไม่ใช่การรับโอนกิจการ และเป็นการเลิกจ้างของนายจ้างเดิมที่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามกฎหมาย

ย่อคำพิพากษา

โจทก์เคยเป็นลูกจ้างของจำเลย แต่จำเลยได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยมีข้อตกลงให้รับลูกจ้างของจำเลยไปทำงานทั้งหมดด้วย เมื่อได้ความว่าบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ได้ตั้งอัตราเงินเดือนให้โจทก์ทุกคนใหม่ และไม่นับอายุการทำงานต่อจากที่เคยทำมากับจำเลยให้ จึงเป็นกรณีที่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ตกลงจ้างโจทก์ใหม่ หาใช่รับโอนโจทก์มาจากบริษัทจำเลยไม่ การที่จำเลยส่งตัวโจทก์ให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จึงเป็นการที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงาน อันเป็นการเลิกจ้าง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 46 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517 ข้อ 1 ซึ่งใชับังคับอยู่ในขณะจำเลยเลิกจ้างโจทก์

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ม.1

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์กับพวกรวม ๑๔ คน เป็นลูกจ้างประจำ ได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือน แล้วจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทุกคน อ้างว่าได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามกฎหมาย จำเลยให้การว่า จำเลยได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยมีข้อตกลงกันว่า บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จะต้องรับพนักงานซึ่งได้ทำงานอยู่กับจำเลยทั้งหมดไปด้วย เมื่อส่งมอบกิจการแล้ว จำเลยก็ได้ทำหนังสือส่งตัวพนักงานให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ทั้งหมด จำเลยจึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์ต่อไป การเลิกจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงไม่เกิดขึ้น โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ตามพฤติการณ์นับว่าโจทก์ถูกจำเลยเลิกจ้าง จำเลยจึงต้องรับผิดจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความเป็นยุติว่าโจทก์ทุกคนเคยเป็นลูกจ้างของจำเลย แต่จำเลยได้ขายกิจการให้บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด คือองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพในปัจจุบัน โดยมีข้อตกลงให้บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด รับลูกจ้างของจำเลยไปทำงานด้วยทั้งหมด และโจทก์ทุกคนก็ได้ไปทำงานกับบริษัทขนส่งมวลชน จำกัดแล้ว โดยบริษัทดังกล่าวได้ตั้งอัตราเงินเดือนใหม่ให้แก่ลูกจ้าง ทั้งไม่นับจากการทำงานที่ทุกคนเคยทำงานมากับจำเลยต่อให้ แต่เริ่มนับอายุการทำงานให้ใหม่ทุกคน เมื่อได้ความว่าบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ได้ตั้งอัตราเงินเดือนให้โจทก์ทุกคนใหม่ และไม่นับอายุการทำงานต่อจากที่เคยทำมากับจำเลยให้ จึงเป็นกรณีบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ตกลงจ้างโจทก์ใหม่ หาใช่รับโอนโจทก์มาจากบริษัทจำเลยไม่ การที่จำเลยส่งตัวโจทก์ให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จึงเป็นการที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงาน อันเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ ข้อ ๔๖ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๗ ข้อ ๑ ซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะจำเลยเลิกจ้างโจทก์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2523 นายชวน อ่อนน้อม กับพวก โจทก์ บริษัทมีนบุรีขนส่ง จำกัด ล.

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายชวน อ่อนน้อม กับพวก · ล. - บริษัทมีนบุรีขนส่ง จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)สมบูรณ์ บุญภินนท์ · ภิญโญ ธีรนิติ · ประทีป ชุ่มวัฒนะ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแรงงานกลาง - นายชวลิต พรายภู่ · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 3078/2523ฎีกา 2541/2533
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา