คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1240/2529

จำเลยออกเช็คพิพาท ลงวันที่ 19 เมษายน 2526 โจทก์นำเช็คพิพาทเข้าบัญชีเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงินเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2526 โดยอ้างว่า เงินในบัญชีไม่พอจ่ายเมื่อโจทก์มิได้นำสืบให้ได้ความว่าในวันที่ 19 เมษายน 2526ซึ่งเป็นวันที่จำเลยออกเช็ค เงินในบัญชีของจำเลยมีไม่พอจ่ายดังนี้ จะฟังว่าการที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินในวันที่ 20เมษายน 2526 นั้น ในวันที่ 19 เมษายน 2526 เงินในบัญชีของจำเลยก็มีไม่พอจ่ายด้วยหาไม่ได้ จึงลงโทษจำเลยตามฟ้องไม่ได้.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ให้ลงโทษจำคุก ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่าเช็คพิพาท ลงวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๒๖ ต่อมาเมื่อเช็คถึงกำหนด โจทก์ได้นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารตามเช็คได้ปฏิเสธการจ่ายเงินเมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๒๖ โดยอ้างว่าเงินในบัญชีไม่พอจ่ายคดีมีปัญหาวินิจฉัยว่าจำเลยได้กระทำความผิดดังโจทก์ฟ้องหรือไม่ เห็นว่า คดีนี้จำเลยให้การปฏิเสธ เป็นหน้าที่ของโจทก์ที่จะต้องนำสืบให้ได้ความว่าในวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๒๖ ซึ่งเป็นวันที่จำเลยออกเช็คนั้น เงินในบัญชีของจำเลยมีไม่พอจ่ายตามเช็คพิพาท แต่โจทก์ก็มิได้นำพยานมาสืบให้ฟังได้ในข้อนี้ การที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๒๖ โดยอ้างว่าเงินในบัญชีของจำเลยไม่พอจ่ายนั้น จะฟังว่าในวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๒๖ เงินในบัญชีของจำเลยก็มีไม่พอจ่ายด้วยหาได้ไม่ ข้อที่โจทก์ฎีกาว่าตามประเพณีของธนาคารจะปิดรับเช็คที่จะนำไปเรียกเก็บเงินในวันนั้นเพียงเวลาไม่เกิน ๑๐ นาฬิกา ถ้าหลังจากนั้นแล้วธนาคารจะนำไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารตามเช็คในวันรุ่งขึ้นเมื่อปรากฏว่า วันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๒๖ เงินในบัญชีของจำเลยไม่พอจ่าย ก็แสดงว่าเงินในบัญชีที่ยกมาจากวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๒๖ ก็มีไม่พอจ่ายเช่นเดียวกันนั้น ข้อเท็จจริงดังกล่าวโจทก์ก็มิได้มีพยานหลักฐานมาสืบให้ฟังได้เช่นนั้น จึงไม่อาจรับฟังข้อเท็จจริงดังฎีกาของโจทก์ได้ เมื่อพยานหลักฐานเท่าที่โจทก์นำสืบมายังฟังไม่ได้ชัดว่า ในวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๒๖ ซึ่งเป็นวันที่จำเลยออกเช็คเงินในบัญชีของจำเลยมีไม่พอจ่ายตามจำนวนที่ปรากฏในเช็คพิพาทดังนี้ คดีก็ไม่อาจฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1240/2529 นายสุเทพ สำราญอมรินทร์ โจทก์ นายสรศักดิ์ กอบอุดมสัจจะ จำเลย