คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5713/2531
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
นายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดา นอกจากผู้รับลูกจ้างเข้าทำงานโดยตรงแล้ว ยังรวมถึงผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วย และลูกจ้างที่ผู้รับมอบหมายรับเข้าทำงานตามอำนาจที่ได้รับมอบหมาย ถือเป็นลูกจ้างของนายจ้างผู้มอบหมาย.
ย่อคำพิพากษา
"นายจ้าง" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานข้อ 2 แยกออกได้เป็น 2 จำพวก คือนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาและนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลสำหรับนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดา นอกจากจะเป็นผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้ว ยังหมายความรวมไปถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วยและลูกจ้างที่ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างรับเข้าทำงานตามอำนาจที่นายจ้างมอบหมาย ย่อมเป็นลูกจ้างของนายจ้างผู้มอบหมายด้วย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2514 ม.2
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับซื้อเศษกระดาษจากบริษัทยูเนียนเปเปอร์ คาร์ตอนส์ จำกัด แล้วจ้างเหมาให้นายนึก อิ่มแดง อัดเศษกระดาษ นายนึกจะจ้างใครช่วยทำงานโจทก์ไม่เกี่ยวข้องจึงเป็นการจ้างทำของ เมื่อนายสมรมาช่วยอัดเศษกระดาษนายสมรจึงไม่ใช่ลูกจ้างของโจทก์ ดังนั้นการที่นายสมรถูกปลายลวดตวัดถูกตาซ้ายได้รับบาดเจ็บ โจทก์จึงไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่นายสมรตามที่พนักงานเงินทดแทนพิจารณา ขอให้เพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมแรงงานที่ ๑๕/๒๕๓๑ ลงวันที่ ๒ พฤษภาคม ๒๕๓๑
จำเลยให้การว่า โจทก์มอบหมายให้นายนึกควบคุมรับผิดชอบกิจการของโจทก์ รวมทั้งการรับลูกจ้างและการจ่ายค่าจ้างนายนึกรับนายสมรเข้าทำงานเมื่อนายสมรได้รับบาดเจ็บจากการทำงานให้นายจ้าง โจทก์จึงต้องจ่ายเงินทดแทนให้นายสมรตามคำสั่งอธิบดีกรมแรงงานที่ ๑๕/๒๕๓๑ ขอให้ยกฟ้อง
ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ ๒ ให้คำนิยามคำว่า "นายจ้าง" หมายความว่า ผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้าง ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคล หมายความว่า ผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้นและหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนผู้มีอำนาจกระทำการ แทนนิติบุคคล ดังนั้น นายจ้างตามข้อ ๒ นี้จึงแยกออกได้เป็น ๒ จำพวกด้วยกัน คือ นายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดา และนายจ้างที่เป็นนิติบุคคล สำหรับนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดา นอกจากจะเป็นผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้ว ตามข้อ ๒ นี้ยังให้หมายความรวมไปถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วย หาใช่ว่าผู้ทำงานแทนนายจ้างมีได้เฉพาะนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลเท่านั้นดังอุทธรณ์ของโจทก์ไม่ นายนึกจึงเป็นผู้ทำการแทนโจทก์ได้ และผู้ที่นายนึกรับเข้าทำงานตามอำนาจที่นายจ้างมอบหมายให้ย่อมเป็นลูกจ้างของโจทก์ด้วย
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5713/2531
นายศุภสิทธิ์ เสรีเอื้อเฟื้อ โจทก์
กรมแรงงาน กับพวก ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายศุภสิทธิ์ เสรีเอื้อเฟื้อ · ล. - กรมแรงงาน กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ศิลปชัย มัทธุรศ · มาโนช เพียรสนอง · วิศิษฏ์ ลิมานนท์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแรงงานกลาง - นายพูนศักดิ์ จงกลนี · ศาลอุทธรณ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา