คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 131/2477
ย่อคำพิพากษา
ข้อกฎหมายที่ไม่ได้ยกขึ้นโต้เถียงในชั้นศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม.9
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้โจทก์อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่าง ให้ยกฟ้องโจทก์โดยเห็นว่าคดีไม่มีมูล
โจทก์ทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาเห็นว่าข้อกฎหมายที่โจทก์อ้างขึ้นมาไม่ได้ยกขึ้นเป็นกฎหมายที่โจทก์อ้างขึ้นมาไม่ได้ยกขึ้นเป็นข้อโต้เถียงในชั้นศาลอุทธรณ์จะมาโต้เถียงในขั้นนี้ไม่ได้ให้ยกฎีกาเสีย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 131/2477
นางหน่าย โจทก์
นางเชื้อ กับพวก จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางหน่าย · จำเลย - นางเชื้อ กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พลางกูร · มนธา · ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา