คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 791/2477
ย่อคำพิพากษา
ข้อกฎหมายที่คู่ความทูลเกล้า ฯถวายฎีกาอ้างขึ้นมานั้นจะต้องแสดงไว้อย่างชัดเจนมิฉะนั้นศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม.9
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ศาลเดิมศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาอ้างว่าเป็นข้อกฎหมายมีแต่ว่าศาลล่างทั้ง ๒ วินิจฉัยคำพะยานแลข้อเท็จจริงไม่ตรงกับพะยานหลักฐานในท้องสำนวนมิได้กล่าวว่าไม่ตรงกันตอนไหนอย่างไร
ศาลฎีกาเห็นว่าตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ ม.๙ ข้อกฎหมายที่คู่ความผู้ถวายฎีการ้องอ้างอิงมานั้น จะต้องแสดงไว้โดยชัดเจนในฎีกา เมื่อโจทก์มิได้กล่าวว่าศาลล่างวินิจฉัยคำพะยานและข้อเท็จจริงไม่ตรงกับพะยานหลักฐานในท้องสำนวนตอนไหนอย่างไร ก็ไม่มีปัญหาอย่างใดที่จะวินิจฉัย ให้ยกฎีกาโจทก์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 791/2477
นายหนำ วิมลรักษ์, นางเช้ง วงษ์แก้ว โจทก์
นางคำ นาคเจริญ ,นางพร้อม วานิชเจริญธรรม จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายหนำ วิมลรักษ์, นางเช้ง วงษ์แก้ว · จำเลย - นางคำ นาคเจริญ ,นางพร้อม วานิชเจริญธรรม |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | อิศร · พรหม · นล |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา