คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 394/2477
ย่อคำพิพากษา
ลักษณพะยาน วิธีพิจารณาความอาชญา ศาลอุทธรณ์ +หากฎหมาย ดุลยพินิจ +โจทก์จำเลยรับกัน +พอแก่การวินิจฉัยคดี +ศาลมีอำนาจให้งดสืบ+กฎหมาย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติลักษณะปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ม.17
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ. ปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.๑๒๑ มาตรา ๑๗ ข้อ ๖ ให้ปรับ ๒๐ บาท
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แลว่าในข้อที่จำเลยขอสืบพะยานนั้นเห็นว่าข้อรับรองของโจทก์จำเลยได้ความเพียงพอแล้ว ไม่ต้องสืบพะยานอีก
จำเลยฎีกาว่า ศาลล่างพิพากษาคดีโดยไม่ฟังคำพะยานหลักฐานให้สิ้นเชิงเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าที่ศาลล่างเห็นว่าข้อที่โจทก์จำเลยรับกันได้ความเพียงพอแก่การวินิจฉัยคดีแล้ว จึงงดสืบพะยานเสียดังนี้ ศาลย่อมมีอำนาจงดสืบพะยานนั้นได้ ไม่เป็นการผิดกฎหมายประการใด ให้ยกฎีกาจำเลย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 394/2477
อัยยการสมุทรปราการ โจทก์
นายเตี้ยม ประสารเสียง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการสมุทรปราการ · จำเลย - นายเตี้ยม ประสารเสียง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | กฤต · อมาตย์ · อิศร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา