คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 987/2479
ย่อคำพิพากษา
ในคดีความผิดต่อกฎหมายแผนกภาษีอากรซึ่งมีกำหนดโทษปรับและโทษจำคุกรวมอยู่ด้วยกรมการอำเภอไม่มีอำนาจเปรียบเทียบ +
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม.105
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีได้ความว่าจำเลยใช้ลอบเป็นเครื่องมือทำการจับสัตว์น้ำโดยไม่ได้เสียอาชญาบัตร์คุ้มเครื่องมือจากเจ้าพนักงานกรมการอำเภอพยุหคีรีได้เปรียบเทียบปรับจำเลย ๘ บาท บัดนี้โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยต่อศาลขอให้ลงโทษ
ศาลฎีกาตัดสินว่าตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญาบัญญัติให้คณะกรมการอำเภอมีอำนาจเปรียบเทียบคดีลหุโทษ หรือความผิดต่อกฎหมายแผนกภาษีอากรซึ่งมีโทษปรับอย่างสูงไม่เกิน ๒๐๐ บาทได้ แต่ถ้ากฎหมายแผนกภาษีมีโทษปรับเกินกว่า ๒๐๐ บาทหรือมีโทษจำรวมอยู่ด้วยแล้ว กรมการอำเภอจะเปรียบเทียบมิได้ต้องส่งคดีให้กรมการจังหวัดพิจารณาต่อไป จึงพิพากษากลับคำพิพากษาของศาลล่างทั้ง ๒ ให้ปรับจำเลยฉะเพาะในกรณีเรื่องนี้ ๘ บาทส่วนเงินค่าปรับที่จำเลยชำระต่ออำเภอ จำเลยก็ชอบที่จะได้รับคืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 987/2479
อัยยการนครสวรรค์ โจทก์
นายหล่ำ พิรุณล่วง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการนครสวรรค์ · จำเลย - นายหล่ำ พิรุณล่วง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | เทฟโนต์ · อมาตย · นิติศาสตร์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น · ศาลอุทธรณ์ - +ปัญญา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา