คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1348/2494

เช่าห้องอยู่อาศัยมาเป็นเวลาช้านาน แม้จะรับรักษาตาด้วยก็ปรากฎว่าทำเพียงเล็กน้อยตามความจำเป็นแก่การครองชีพเท่านั้น แม้ในภายหลังตำบลที่ห้องพิพาทตั้งอยู่จะกลายเป็นทำเลการค้าขึ้น จำเลยก็ยังคงทำการรักษาตาหาเลี้ยงชีพอยู่เพียงเล็กน้อยตามเดิมเช่นนี้ ย่อมถือได้ว่าจำเลยเช่าห้องพิพาทอยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าโดยอ้างว่าได้บอกเลิกการเช่าแล้ว จำเลยขัดขืนไม่ยอมบอก จำเลยต่อสู้ว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัย ย่อมได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยออกจากห้องพิพาท ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเช่าห้องพิพาทเพื่ออยู่อาศัยตลอดมาเป็นเวลาช้านานแล้ว การที่จำเลยรับรักษาตา ก็ปรากฎว่า จำเลยทำเพียงเล็กน้อยตามความจำเป็นแก่การครองชีพของจำเลยเท่านั้น แม้บัดนี้ตำบลที่ห้องพิพาทตั้งอยู่จะกลายเป็นทำเลการค้าขึ้น แต่จำเลยก็ยังคงทำการรักษาตาหาเลี้ยงชีพอยู่เพียงเล็กน้อยตามเดิม ตามพฤติการณ์ทั้งหลายในเรื่องนี้ ฟังได้ว่าจำเลยเช่าห้องพิพาทเพื่ออยู่อาศัย ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1348/2494 เด็กชายอิสไมโลกันเดผู้เยาว์โดยนายสุไคมานบิดาผู้แทนโดยชอบธรรม โจทก์ นายกุลามะหะหมัด จำเลย