คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 666/2495

ผู้เสมือนไร้ความสามารถย่อมประกอบกิจการต่าง ๆ ได้ เว้นแต่ในบางกรณี จึงต้องได้รับความยินยอมจากผู้พิทักษ์ก่อนเท่านั้น กฎหมายมิได้ให้อำนาจผู้พิทักษ์มีอำนาจปกครองผู้เสมือนไร้ความสามารถด้วยไม่ ฉะนั้นผู้พิทักษ์จะฟ้องความแทนผู้เสมือนไร้ความสามารถโดยลำพังตนเองโดยมิได้รับมอบอำนาจจากผู้เสมือนไร้ความสามารถไม่ได้

โจทก์ฟ้องอ้างว่า ศาลมีคำสั่งให้นายนิ่ว บิดาเป็นผู้เสมือนไร้ความสามารถและตั้งโจทก์เป็นผู้พิทักษ์ โจทก์จึงมาฟ้องจำเลยขอให้ศาลเพิกถอนการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดิน ที่นายนิ่วยกให้จำเลยเพราะขณะนั้นนายนิ่ววิกลจริต นิติกรรมจึงเป็นโมฆะและโจทก์ได้บอกล้างนิติกรรมนี้แล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์ เห็นว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีกฎหมายใดให้หรือรับรองอำนาจให้ผู้พิทักษ์เข้าดำเนินคดีในศาลแทนผู้เสมือนไร้ความสามารถ ซึ่งอยู่ในพิทักษ์ของตน ทั้งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๕ ก็แสดงให้เห็นว่า บุคคลผู้เสมือนไร้ความสามารถอาจประกอบกิจการต่าง ๆ ได้ เว้นแต่ในบางกรณีจะต้องได้รับความยินยอมจากผู้พิทักษ์เสียก่อนเท่านั้น โจทก์ในฐานะผู้พิทักษ์นายนิ่ว จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 666/2495 นายชม ไทยศิริ ผู้พิทักษ์ นายนิ่ว ไทยศิริ โจทก์ นายไฉน ลาวศืรื จำเลย