คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1214/2503

พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 11 มีความมุ่งหมายที่จะห้ามขับรถแซงขึ้นหน้ารถคันอื่น ซึ่งกำลังแล่นอยู่ตรงที่ที่ไม่ปลอดภัยดังที่ระบุไว้คือ ตรงทางร่วม ทางแยกหัวเลี้ยว ฯลฯ คำว่า เดินรถขึ้นหน้ารถคันอื่น ในมาตรานี้หมายความว่า ขับรถแซงขึ้นหน้ารถที่กำลังแล่นอยู่ด้วย การที่จำเลยขับรถหลีกผ่านรถบันทุกดินที่ จอดนิ่งอยู่ขึ้นไปนั้น ไม่เป็นการต้องห้าม ตาม มาตรา 11 นี้ (ฎีกาที่ 1988/2497 ก็วินิจฉัยว่า มาตรา 11 พระราชบัญญัติจราจรทางบก นั้น หมายความถึงการแซงขึ้นหน้ารถคันอื่นที่กำลังแล่นอยู่ มิใช่แล่นหลีกรถที่จอดอยู่ขึ้นไป)

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์โดยประมาท ชนโจทก์ บาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๙, ๓๐๐ , ๒๙๗ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๑๑ ศาลแขวงธนบุรี ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งว่า คดีมีมูลตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๙, ๓๐๐ , ๒๙๗ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๑๑ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีนี้ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง คงรับอุทธรณ์เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายว่า สภาพที่จำเลยขับรถยนต์ขึ้นหน้ารถบรรทุกดิน ที่จอดอยู่ตรงที่เกิดเหตุ เป็นที่คับขันหรือไม่ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การขับรถขึ้นหน้ารถคันอื่นในที่คับขันอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๑๑ จะต้องเป็นการขับแซงขึ้นหน้ารถซึ่งกำลังวิ่งตามกันไป หากรถคันหน้าจอดนิ่งอยู่ รถที่ตามหลังมาย่อมขับผ่านไปได้ ไม่อยู่ในบังคับของมาตรา ๑๑ นี้ จึงไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ประเด็นอยู่ที่ว่า การที่จำเลยขับรถหลีกผ่านรถบันทุกดินที่ จอดนิ่งอยู่ทางขอบด้านซ้ายของถนนไปนั้น จะเป็นการเดินรถขึ้นหน้ารถคันอื่นอันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๑๑ นี้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรานี้มุ่งหมาย ที่จะห้ามมิให้ขับรถแซงขึ้นหน้ารถคันอื่นซึ่งกำลังแล่นอยู่ตรงที่ที่ไม่ปลอดภัยดังที่ระบุไว้นั้น คำว่า คำว่า เดินรถขึ้นหน้ารถคันอื่น ในมาตรานี้หมายความว่า ขับรถแซงขึ้นหน้ารถที่กำลังแล่นอยู่ด้วย การที่จำเลยขับรถหลีกผ่านรถบันทุกดินที่ จอดนิ่งอยู่ขึ้นไปนั้น ไม่เป็นการต้องห้าม ตาม มาตรา ๑๑ จำเลยจึงมิได้กระทำการฝ่าฝืนมาตรานี้ดังที่โจทก์ฟ้อง เมื่อกรณีไม่เข้าตามมาตรา ๑๑ เสียแล้ว ก็ไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยต่อไปว่า ทางตรงที่จำเลยหลีกผ่านรถบรรทุกดินขึ้นไปนั้น เป็นที่คับขันหรือไม่ และจำเลยได้ใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษแล้วหรือไม่ ดังที่โจทก์ฎีกาขึ้นมา ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1214/2503 นายชัย อึ้งพาณิช และนายแค เชื้อมั่น โจทก์ นายเสาร์ จุลสำราญ จำเลย