⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1737/2506

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1737/2506

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การขายน้ำแข็งเพื่อใช้แช่ปลาสด ไม่ถือเป็นการขายอาหารหรือน้ำแข็งเพื่อบริโภค จึงไม่ต้องขออนุญาตตามเทศบัญญัติที่กำหนดห้ามผู้ใดตั้งหรือใช้สถานที่เอกชนเป็นที่ขายอาหารหรือน้ำแข็งเพื่อบริโภค

ย่อคำพิพากษา

เทศบัญญัติ ฯ ข้อ 5 มีความว่า ห้ามมิให้ผู้ใดตั้งหรือใช้สถานที่เอกชนแห่งใดเป็นที่ขายอาหารหรือน้ำแข็ง หรือทำ หรือประกอบ หรือปรุงและสะสมอาหารหรือน้ำแข็งสำหรับขายให้บุคคลบริโภคภายในเขตเทศบาลเมืองกระบี่เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น จำเลยขายน้ำแข็งให้แก่พวกเรือประมง เพื่อเอาไปแช่ปลาสด ไม่ต้องขออนุญาตตามเทศบัญญัติดังกล่าว

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

พระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ.2484 ม.50 เทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพ เรื่อง การจัดเก็บภาษีอากร และค่าธรรมเนียมบางประเภท (ฉบับที่ 2) ม.5

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้สถานที่เอกชนทำการขายและสะสมน้ำแข็งสำหรับขายให้บุคคลบริโภคในเขตเทศบาลเมืองกระบี่ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๖๗ เทศบัญญัติเรื่องควบคุมการค้าอาหารและน้ำแข็งในสถานที่เอกชน พ.ศ.๒๔๘๗ มาตรา ๖,๑๖ จำเลยให้การปฏิเสธ และต่อสู้ว่า จำเลยมิได้จำหน่ายน้ำแข็งให้บุคคลบริโภคแต่จำหน่ายน้ำแข็งให้เรือประมงเพื่อเอาไปแช่ปลาสด ไม่จำต้องขออนุญาต ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่จำเลยขายน้ำแข็งให้เรือประมงเพื่อเอาไปแช่ปลาก็ถือได้ว่าเป็นการขายให้บุคคลบริโภค พิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ให้ปรับจำเลยเป็นเงิน ๕๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า คำว่า "บริโภค" ตามเทศบัญญัติ ฯ ข้อ ๕ ย่อมหมายถึง "กิน" เท่านั้น ควรพิพากษายกฟ้อง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์ว่า เทศบัญญัติ ฯ ข้อ ๕ มีความว่า ห้ามมิให้ผู้ใดตั้งหรือใช้สถานที่แห่งใดเป็นที่ขายอาหารหรือน้ำแข็ง หรือทำประกอบ ปรุง และสะสมอาหาร หรือน้ำแข็งสำหรับขายให้บุคคลบริโภคภายในเขตเทศบาลเมืองกระบี่ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นศาลฎีกาเห็นว่า คำว่า "อาหาร" หมายถึงของกินหรือสิ่งที่นำเข้าสู่ร่างกายเพื่อหล่อเลี้ยง ไม่หมายถึงสิ่งของเครื่องใช้ ฉะนั้น คำว่า บริโภค ตามเทศบัญญัติ เมื่อใช้กับอาหาร จึงหมายถึงการกิน หรือการนำเข้าสู่ร่างกาย ไม่หมายถึงการใช้สิ้นเปลืองอย่างอื่น เทศบัญญัติกล่าวถึงอาหารและน้ำแข็ง และวางข้อกำหนดอย่างเดียวกัน ฉะนั้น เกี่ยวกับน้ำแข็งก็ย่อมมีความมุ่งหมายทำนองเดียวกัน คือ หมายถึงการกิน หรือการนำเข้าสู่ร่างกายเช่นเดียวกับอาหาร ฉะนั้น เมื่อปรากฎว่าจำเลยขายน้ำแข็งให้แก่พวกเรือประมงเพื่อเอาไปแช่ปลาสดอย่างเดียว การค้าน้ำแข็งของจำเลยก็ไม่ต้องขออนุญาตตามเทศบัญญัติ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1737/2506 อัยการจังหวัดกระบี่ โจทก์ นายสุเมธ คล่องแคล่ว จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - อัยการจังหวัดกระบี่ · จำเลย - นายสุเมธ คล่องแคล่ว
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)สวิง ลัดพลี · สอาด นาวีเจริญ · เจน เวชศิลป์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลจังหวัดกระบี่ - นายไพโรจน์ ไวกาสี · ศาลอุทธรณ์ - นายอรุณ ตินทุกะสิริ
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1241/2516ฎีกา 935/2507ฎีกา 435/2507
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา