มาตรานี้เกี่ยวกับการสมคบกันเพื่อจะไปทำความผิดเกี่ยวกับการทรมานหรือบังคับให้บุคคลสูญหาย หากมีการตกลงกันแล้วแต่ยังไม่ได้ลงมือทำ ผู้สมคบจะได้รับโทษน้อยลง แต่ถ้ามีการลงมือทำความผิดนั้นเกิดขึ้นจริง ผู้สมคบจะได้รับโทษเต็มตามความผิดนั้น อย่างไรก็ตาม หากผู้สมคบคนใดขัดขวางไม่ให้การกระทำความผิดสำเร็จ ศาลอาจลดโทษให้ได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 39 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณการสมคบกันคือการตกลงกันตั้งแต่สองคนขึ้นไปเพื่อจะไปกระทำความผิด หากมีการสมคบกันเพื่อกระทำความผิดตามมาตรา 35, 36, 37 หรือ 38 ผู้สมคบต้องรับโทษหนึ่งในสามของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น
ถ้ามีการกระทำความผิดเกิดขึ้นจริงเพราะเหตุที่ได้มีการสมคบกัน ผู้สมคบนั้นต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น
ในกรณีที่ความผิดได้กระทำถึงขั้นลงมือ แต่ผู้สมคบคนใดคนหนึ่งเข้าขัดขวางทำให้การกระทำนั้นไม่สำเร็จหรือไม่บรรลุผล ศาลอาจลดโทษให้ผู้สมคบที่กระทำการขัดขวางนั้นได้
มาตรานี้ใช้กับความผิดฐานทรมาน บังคับให้บุคคลสูญหาย หรือการสมคบเพื่อกระทำความผิดตามมาตรา 35, 36, 37 หรือ 38
↑ ดูพ.ร.บ.ป้องกันการทรมานฯทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26