มาตรา 1704 กำหนดว่าพินัยกรรมซึ่งบุคคลผู้ถูกศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถทำขึ้นนั้นเป็นโมฆะ ส่วนพินัยกรรมซึ่งบุคคลผู้ถูกอ้างว่าเป็นคนวิกลจริตแต่ศาลยังไม่ได้สั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถทำขึ้น จะเป็นอันเสียเปล่าก็แต่เมื่อพิสูจน์ได้ว่าในเวลาที่ทำพินัยกรรมนั้นผู้ทำจริตวิกลอยู่
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 1704 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 4 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2535–2550) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 3552/2550 🤖 ย่อโดย AIคำสั่งศาลที่ให้บุคคลเป็นคนไร้ความสามารถมีผลบังคับต่อเนื่องไปจนกว่าจะมีคำสั่งศาลเปลี่ยนแปลงหรือเพิกถอน และไม่มีผลให้สถานะการเป็นคนไร้ความสามารถขาดช่วงไป แม้จะมีคำสั่งศาลให…ฎีกาที่ 6417/2537 🤖 ย่อโดย AIสิทธิและหน้าที่ตามพินัยกรรมจะบังคับได้เมื่อผู้ทำพินัยกรรมถึงแก่ความตายแล้วเท่านั้น และการพิสูจน์ว่าพินัยกรรมเสียเปล่าเพราะผู้ทำพินัยกรรมวิกลจริตขณะทำพินัยกรรม จะกระทำได้เ…ฎีกาที่ 2307/2539 🤖 ย่อโดย AIพินัยกรรมที่ทำขึ้นโดยผู้มีสติสัมปชัญญะไม่สมบูรณ์ หรือถูกบังคับขู่เข็ญ หรือถูกชักจูงจนเสียเจตนา เป็นพินัยกรรมที่เสียเปล่า…ฎีกาที่ 204/2535 🤖 ย่อโดย AIพินัยกรรมจะสมบูรณ์ใช้บังคับได้ ผู้ทำพินัยกรรมต้องมีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์และทราบข้อความในพินัยกรรมขณะทำพินัยกรรม.…ไม่ได้ พินัยกรรมซึ่งบุคคลผู้ถูกศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถทำขึ้นนั้นเป็นโมฆะ
พินัยกรรมนั้นจะเป็นอันเสียเปล่าก็แต่เมื่อพิสูจน์ได้ว่าในเวลาที่ทำพินัยกรรมนั้นผู้ทำจริตวิกลอยู่
ฝ่ายที่อ้างว่าพินัยกรรมเสียเปล่าต้องพิสูจน์ว่าในเวลาที่ทำพินัยกรรมผู้ทำจริตวิกลอยู่
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26