มาตรานี้บอกว่า ถ้าผู้เยาว์ได้รับอนุญาตจากผู้แทนโดยชอบธรรมให้ขายของได้ ผู้เยาว์ก็ขายของนั้นได้ตามที่ได้รับอนุญาต ถ้าได้รับอนุญาตให้ขายของโดยไม่ได้บอกว่าให้ขายเพื่ออะไร ผู้เยาว์ก็ขายของนั้นได้ตามที่ต้องการ
พบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2485) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 927/2485 🤖 ย่อโดย AIการที่ผู้แทนโดยชอบธรรมนำทรัพย์สินของผู้เยาว์ไปจำนองเป็นประกันหนี้ที่ตนเองกู้ยืมแทนผู้เยาว์นั้น ไม่ถือเป็นการเอาทรัพย์สินของผู้เยาว์ไปให้กู้ยืม จึงไม่ต้องขออนุญาตศาลตามประ…ผู้เยาว์จะขายของได้ก็ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากผู้แทนโดยชอบธรรมก่อน
ไม่ได้ เพราะผู้เยาว์ต้องขายของและใช้เงินตามวัตถุประสงค์ที่ผู้แทนโดยชอบธรรมระบุไว้
ถ้าไม่ระบุวัตถุประสงค์ ผู้เยาว์สามารถนำเงินไปใช้จ่ายได้ตามที่ต้องการ
ตัวบทไม่ได้ระบุว่าใครคือผู้แทนโดยชอบธรรม แต่โดยทั่วไปหมายถึงผู้ปกครองตามกฎหมายของผู้เยาว์
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26