มาตรานี้กำหนดสิทธิพิเศษของผู้ให้เช่าในการได้รับชำระหนี้ก่อนเจ้าหนี้รายอื่น (บุริมสิทธิ) เมื่อผู้เช่าต้องชำระบัญชีทรัพย์สินรวม. บุริมสิทธินี้ใช้ได้เฉพาะค่าเช่าและหนี้อื่น ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่จำกัด และค่าเสียหายที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่กำหนด.
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 263 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2470) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 764/2470 🤖 ย่อโดย AIผู้เช่าที่ดินหลวงที่ค้างชำระค่าเช่า ย่อมไม่มีสิทธิได้รับค่าเช่าที่ค้างชำระเกินกว่า ๓ เดือน นับแต่วันที่ผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญา…บุริมสิทธิของผู้ให้เช่าคือสิทธิพิเศษที่ผู้ให้เช่าจะได้รับชำระหนี้ค่าเช่าและหนี้อื่น ๆ ก่อนเจ้าหนี้รายอื่น ๆ ของผู้เช่า เมื่อผู้เช่าต้องชำระบัญชีทรัพย์สินรวม.
บุริมสิทธิของผู้ให้เช่าครอบคลุมค่าเช่าและหนี้อื่น ๆ เพียงสามระยะ คือ ระยะปัจจุบันหนึ่ง ระยะก่อนหน้านั้นหนึ่ง และระยะต่อไปในอนาคตอีกหนึ่ง.
บุริมสิทธิของผู้ให้เช่าครอบคลุมค่าเสียหายที่เกิดขึ้นในระยะกำหนดส่งค่าเช่าปัจจุบัน และระยะก่อนหน้านั้นขึ้นไปอีกหนึ่งระยะ.
บุริมสิทธิตามมาตรานี้จะใช้ได้ในกรณีที่ผู้เช่าต้องชำระบัญชีเฉลี่ยทรัพย์สินทั่วไป.
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26