มาตรานี้กล่าวถึงการเรียกคืนค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ค่าใช้จ่ายจำเป็นหรือค่าบำรุงรักษาทรัพย์สิน โดยผู้ที่คืนทรัพย์สินจะเรียกคืนได้เฉพาะค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในขณะที่ตนเองกระทำโดยสุจริต และเมื่อค่าใช้จ่ายนั้นทำให้ทรัพย์สินมีมูลค่าเพิ่มขึ้นในเวลาที่คืน โดยจะเรียกคืนได้ไม่เกินมูลค่าที่เพิ่มขึ้นนั้น
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 417 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2553–2558) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 10651/2553 🤖 ย่อโดย AIการที่บุคคลได้ทรัพย์สินของผู้อื่นมาโดยปราศจากมูลอันจะอ้างกฎหมายได้ และเป็นทางให้ผู้นั้นเสียเปรียบ ถือเป็นลาภมิควรได้ ผู้รับต้องคืนทรัพย์สินนั้น แต่หากทรัพย์สินนั้นได้กลาย…ฎีกาที่ 584/2558 🤖 ย่อโดย AIการดำเนินกระบวนพิจารณาในชั้นบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 148 (1) ไม่ต้องห้าม แม้จะมีการวินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นดังกล่าวไปแล้วก็ตาม…ค่าใช้จ่ายอื่น ๆ คือค่าใช้จ่ายที่ไม่ใช่ค่าใช้จ่ายจำเป็นหรือค่าบำรุงรักษาทรัพย์สิน ซึ่งผู้คืนทรัพย์สินจะเรียกคืนได้ก็ต่อเมื่อตนเองกระทำโดยสุจริตและค่าใช้จ่ายนั้นทำให้ทรัพย์สินมีราคาเพิ่มขึ้นในเวลาที่คืน
ไม่ได้ เพราะตามมาตรานี้ ผู้คืนทรัพย์สินจะเรียกคืนค่าใช้จ่ายได้ก็ต่อเมื่อทรัพย์สินนั้นมีราคาเพิ่มสูงขึ้นเพราะค่าใช้จ่ายนั้นในเวลาที่คืน
คุณจะเรียกคืนได้ไม่เกินราคาที่ทรัพย์สินเพิ่มขึ้นเท่านั้น
การกระทำโดยสุจริตเป็นเงื่อนไขสำคัญในการเรียกคืนค่าใช้จ่ายอื่น ๆ หากผู้คืนทรัพย์สินไม่ได้กระทำโดยสุจริต จะไม่สามารถเรียกคืนค่าใช้จ่ายได้
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26