มาตรานี้จำกัดความรับผิดของตัวแทนที่ตั้งตัวแทนช่วงตามที่ตัวการระบุตัวให้ตั้ง โดยตัวแทนผู้นั้นจะต้องรับผิดแต่เพียงในกรณีที่ตนได้รู้ว่าตัวแทนช่วงนั้นเป็นผู้ที่ไม่เหมาะแก่การ หรือเป็นผู้ที่ไม่สมควรไว้วางใจแล้ว และมิได้แจ้งความนั้นให้ตัวการทราบ หรือมิได้เลิกถอนตัวแทนช่วงนั้นเสียเอง
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 813 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2493–2539) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1257/2493 🤖 ย่อโดย AI* หน่วยงานของรัฐที่มอบหมายให้เจ้าหน้าที่ของรัฐปฏิบัติหน้าที่ หากเจ้าหน้าที่ของรัฐปฏิบัติหน้าที่ผิดพลาดจนก่อให้เกิดความเสียหายแก่หน่วยงานของรัฐ หน่วยงานของรัฐนั้นย่อมมีอ…ฎีกาที่ 3981/2536 🤖 ย่อโดย AIการกระทำของเจ้าหน้าที่ที่ฝ่าฝืนระเบียบหรือข้อบังคับที่กำหนดไว้ ต้องถือว่าเป็นการกระทำโดยปราศจากอำนาจ และต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายตามกฎหมาย เว้นแต่เจ้าหน้าที่ได้มอบอำนาจให…ฎีกาที่ 9083/2539 🤖 ย่อโดย AIหนังสือมอบอำนาจที่ทำในต่างประเทศและรับรองโดยโนตารีปับลิกและหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง ถือว่ามีผลสมบูรณ์ตามกฎหมายไทย และผู้รับมอบอำนาจช่วงย่อมมีสิทธิฟ้องคดีแทนผู้มอบอำนาจ…รับผิดแต่เพียงกรณีที่ตนรู้ว่าตัวแทนช่วงไม่เหมาะแก่การหรือไม่สมควรไว้วางใจ แล้วไม่แจ้งตัวการหรือไม่เลิกถอน
แจ้งความนั้นให้ตัวการทราบ หรือเลิกถอนตัวแทนช่วงนั้นเสียเอง
กรณีตัวแทนตั้งตัวแทนช่วงตามที่ตัวการระบุตัวให้ตั้ง
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26