มาตรานี้กำหนดว่าถ้าผู้เอาประกันภัยได้เอาประกันภัยไว้โดยกำหนดว่าเมื่อตนถึงซึ่งความมรณะให้ใช้เงินแก่ทายาททั้งหลายของตนโดยมิได้เจาะจงระบุชื่อผู้หนึ่งผู้ใด จำนวนเงินที่จะพึงใช้นั้นให้ถือเป็นสินทรัพย์ส่วนหนึ่งแห่งกองมรดกของผู้เอาประกันภัยซึ่งเจ้าหนี้จะเอาใช้หนี้ได้ แต่ถ้าได้เอาประกันภัยไว้โดยกำหนดให้ใช้เงินแก่บุคคลคนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะเจาะจง เฉพาะแต่จำนวนเงินเบี้ยประกันภัยซึ่งผู้เอาประกันภัยได้ส่งไปแล้วเท่านั้นที่จะเป็นสินทรัพย์ส่วนหนึ่งแห่งกองมรดกอันเจ้าหนี้จะเอาใช้หนี้ได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 897 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2509–2544) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1822/2544 🤖 ย่อโดย AIค่าสินไหมทดแทนตามกรมธรรม์ประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคลของผู้ขับขี่รถยนต์ที่เอาประกันภัยไว้ โดยมิได้ระบุผู้รับประโยชน์ ย่อมตกได้แก่ผู้เอาประกันภัยโดยตรง หาใช่เป็นสินทรัพย์ส…ฎีกาที่ 4714/2542 🤖 ย่อโดย AIเงินชดเชยหรือสิทธิที่จะได้รับเงินที่เกิดขึ้นภายหลังจากที่สามีหรือภริยาถึงแก่ความตาย ไม่ถือเป็นสินสมรสและไม่เป็นมรดกของผู้ตาย.…ฎีกาที่ 1646/2509 🤖 ย่อโดย AIการออกเช็คเพื่อชำระหนี้เงินกู้ เมื่อไม่มีการใช้เงินตามเช็ค หนี้เงินกู้ก็ยังไม่ระงับ มูลหนี้คงเป็นหนี้เงินกู้ตามเดิม…ถ้าระบุให้ใช้เงินแก่ทายาททั้งหลายโดยมิได้เจาะจงชื่อผู้ใด จำนวนเงินนั้นถือเป็นสินทรัพย์ส่วนหนึ่งแห่งกองมรดกซึ่งเจ้าหนี้จะเอาใช้หนี้ได้
เฉพาะจำนวนเงินเบี้ยประกันภัยที่ผู้เอาประกันภัยได้ส่งไปแล้วเท่านั้นที่จะเป็นสินทรัพย์ส่วนหนึ่งแห่งกองมรดกอันเจ้าหนี้จะเอาใช้หนี้ได้
เพราะทำให้เงินที่บริษัทจะใช้ไม่ตกเป็นสินทรัพย์ในกองมรดกทั้งจำนวน คงมีเพียงเบี้ยประกันภัยที่ส่งไปแล้วซึ่งเจ้าหนี้จะเอาใช้หนี้ได้
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26