มาตรานี้กำหนดความรับผิดของผู้รับรองตั๋วเงินซึ่งออกเป็นสำรับ โดยถ้าผู้รับรองใช้เงินไปโดยมิได้เรียกให้ส่งมอบคู่ฉีกฉบับซึ่งมีคำรับรองของตนให้แก่ตน และในเวลาตั๋วเงินถึงกำหนด คู่ฉีกฉบับนั้นไปตกอยู่ในมือผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมายคนใดคนหนึ่ง ผู้รับรองจะต้องรับผิดต่อผู้ทรงคู่ฉีกฉบับนั้น
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 979 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2540) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1414/2540 🤖 ย่อโดย AIการมอบอำนาจให้ฟ้องคดีเฉพาะจำเลยบางคน ไม่ทำให้การมอบอำนาจให้ฟ้องจำเลยคนอื่นที่สมบูรณ์อยู่แล้วเสียไป. ปัญหาฟ้องเคลือบคลุมต้องพิจารณาจากคำฟ้องเป็นหลักว่าได้แสดงสภาพแห่งข้อห…ต้อง ถ้าใช้เงินไปโดยมิได้เรียกให้ส่งมอบคู่ฉีกฉบับซึ่งมีคำรับรองของตน และคู่ฉีกนั้นไปตกอยู่ในมือผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย
ตัวบทผูกความรับผิดไว้กับการไม่เรียกให้ส่งมอบคู่ฉีกฉบับที่มีคำรับรองของตนคืน
ตั๋วเงินซึ่งออกเป็นสำรับ ตามที่ตัวบทระบุ
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26