มาตรานี้กำหนดผลของการไม่มาศาลในวันนัดพิจารณา โดยเมื่อโจทก์ทราบคำสั่งให้มาศาลตามมาตรา 24 แล้วไม่มาโดยไม่ได้รับอนุญาตให้เลื่อนคดี ไม่ว่าจำเลยจะมาศาลหรือไม่ ให้ถือว่าโจทก์ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีต่อไปและให้ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ เว้นแต่ตามพฤติการณ์แห่งคดีศาลจะเห็นสมควรให้พิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีไปฝ่ายเดียวโดยถือว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณา ส่วนจำเลยซึ่งได้รับหมายเรียกแล้วไม่มาโดยไม่ได้รับอนุญาตให้เลื่อนคดี ถ้าไม่ได้ยื่นคำให้การไว้ ให้ถือว่าขาดนัดยื่นคำให้การแต่เพียงอย่างเดียว แต่ถ้าได้ยื่นคำให้การไว้ก่อนหรือในวันนัดดังกล่าว ให้ถือว่าจำเลยขาดนัดพิจารณา
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 27 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณให้ถือว่าโจทก์ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีต่อไป และให้ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ เว้นแต่ศาลเห็นสมควรพิจารณาและชี้ขาดไปฝ่ายเดียว
ถ้าไม่ได้ยื่นคำให้การไว้ ให้ถือว่าขาดนัดยื่นคำให้การแต่เพียงอย่างเดียว แต่ถ้ายื่นคำให้การไว้แล้ว ให้ถือว่าขาดนัดพิจารณา
ตัวบทกล่าวถึงกรณีได้รับอนุญาตจากศาลให้เลื่อนคดีไว้เป็นข้อยกเว้น
↑ ดูพ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภคทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-12 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)