มาตรานี้กำหนดว่า หากศาลจะปล่อยตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยชั่วคราวโดยไม่ต้องมีหลักประกันใดๆ ผู้ต้องหาหรือจำเลยต้องสาบานหรือปฏิญาณตนว่าจะมาตามนัดหรือหมายเรียกของศาล เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่หลบหนีคดี
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 111 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2487) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 26/2487 🤖 ย่อโดย AIสา--ชั้นต้นพิพากสาปรับจำเลย จำเลยชำระค่าปรับแล้ว นายประกันไปสาลชั้นต้นก็เปนอันหมดความรับผิดตามสัญญาประกัน แม้โจทจะอุธรน์ไม่สำคัน.…คือการที่ศาลอนุญาตให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวระหว่างการดำเนินคดี โดยไม่ต้องวางหลักประกันเป็นเงินหรือทรัพย์สินใดๆ
การสาบานหรือปฏิญาณตนเป็นการยืนยันคำมั่นสัญญาของผู้ต้องหาหรือจำเลยว่าจะมาศาลตามนัดหรือหมายเรียก เพื่อให้การดำเนินคดีเป็นไปอย่างต่อเนื่อง
ผู้ที่ต้องสาบานหรือปฏิญาณตนคือผู้ต้องหาหรือจำเลยที่ได้รับการปล่อยชั่วคราวโดยไม่มีประกัน
หากผู้ต้องหาหรือจำเลยไม่สาบานหรือปฏิญาณตนตามที่กฎหมายกำหนด ก็จะไม่ได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวโดยไม่มีประกัน
↑ ดูประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26