มาตรา 117 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ภาค ๑ ข้อความเบื้องต้น · ลักษณะ ๕ จับ ขัง จำคุก ค้น ปล่อยชั่วคราว
มาตรา ๑๑๗ เมื่อผู้ต้องหาหรือจำเลยหนีหรือจะหลบหนี บุคคลซึ่งทำสัญญาประกันหรือเป็นหลักประกันอาจขอให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่ใกล้ที่สุดจับผู้ต้องหาหรือจำเลยนั้น ถ้ามิสามารถจะขอความช่วยเหลือจากเจ้าพนักงานเช่นนั้นได้ทันท่วงที ก็ให้มีอำนาจจับผู้ต้องหาหรือจำเลยนั้นได้เอง
แล้วส่งไปยังพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่ใกล้ที่สุด และให้พนักงานนั้นรีบจัดส่งผู้ต้องหาหรือจำเลยนั้นไปยังเจ้าพนักงานหรือศาล โดยคิดค่าพาหนะจากบุคคลนั้น
สรุปมาตรา 117 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้บอกว่า ถ้าผู้ต้องหาหรือจำเลยที่ได้รับการประกันตัวหนีหรือกำลังจะหนี คนที่ประกันตัวสามารถขอให้ตำรวจหรือฝ่ายปกครองที่อยู่ใกล้ที่สุดช่วยจับได้ หรือถ้าจำเป็นก็จับเองได้เลย แล้วรีบนำตัวส่งเจ้าหน้าที่หรือศาลต่อไป โดยคนประกันต้องจ่ายค่าเดินทางเอง
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 117 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 117
ใครมีสิทธิจับผู้ต้องหาหรือจำเลยที่หนีได้บ้าง?
บุคคลที่ทำสัญญาประกันหรือเป็นหลักประกันมีสิทธิขอให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจับผู้ต้องหาหรือจำเลยที่หนีได้ หรือถ้าจำเป็นก็สามารถจับเองได้
ถ้าจับผู้ต้องหาหรือจำเลยที่หนีได้แล้ว ต้องทำอย่างไรต่อไป?
เมื่อจับได้แล้ว ต้องรีบส่งตัวไปยังพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่ใกล้ที่สุด และพนักงานนั้นจะรีบส่งตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยไปยังเจ้าพนักงานหรือศาลต่อไป
ใครเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการนำตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยที่หนีไปส่งเจ้าหน้าที่?
บุคคลที่ทำสัญญาประกันหรือเป็นหลักประกันจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบค่าพาหนะในการนำตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยไปส่งเจ้าหน้าที่
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง