มาตรา 197 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

ภาค ๔ อุทธรณ์และฎีกา · ลักษณะ ๑ อุทธรณ์

มาตรา ๑๙๗ เหตุที่มีอุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งฉบับหนึ่งแล้วหาเป็นผลตัดสิทธิผู้อื่นซึ่งมีสิทธิอุทธรณ์ จะอุทธรณ์ด้วยไม่

สรุปมาตรา 197 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI

มาตรานี้กำหนดว่า เหตุที่มีอุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งฉบับหนึ่งแล้ว หาเป็นผลตัดสิทธิผู้อื่นซึ่งมีสิทธิอุทธรณ์จะอุทธรณ์ด้วยไม่

พบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2486) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)

ฎีกาที่ 807/2486 🤖 ย่อโดย AIโจทขอแก้ฟ้อง เวลาเกิดเหตุเวลากลางวัยเปนเวลากลางคืนเมื่อสืบพยานโจทหมดแล้วเปนการเอาเปรียบไนเชิงคดีสาลไม่อนุญาตไห้แก้.…

ได้ การที่มีผู้อุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งฉบับหนึ่งแล้ว ไม่เป็นผลตัดสิทธิผู้อื่นซึ่งมีสิทธิอุทธรณ์

ผู้อื่นซึ่งมีสิทธิอุทธรณ์ในคดีนั้น

ไม่ ตัวบทยืนยันสิทธิอุทธรณ์ของแต่ละผู้มีสิทธิแยกจากกัน

🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26

⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง