มาตรา 38/7 พ.ร.บ.ขายตรงและตลาดแบบตรง
หมวด ๔ การจดทะเบียนการประกอบธุรกิจขายตรงและตลาดแบบตรง
มาตรา ๓๘/๗ หลักประกันที่ผู้ประกอบธุรกิจขายตรงหรือผู้ประกอบธุรกิจตลาดแบบตรงวางไว้ตามมาตรา ๓๘/๕ หรือมาตรา ๔๑/๓ วรรคสี่ ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี ในกรณีที่มีการโอนกิจการหรือเลิกประกอบธุรกิจ
ผู้ประกอบธุรกิจขายตรงหรือผู้ประกอบธุรกิจตลาดแบบตรงจะขอรับคืนหลักประกันที่วางไว้พร้อมทั้งดอกผลได้ก็ต่อเมื่อได้แสดงหลักฐานว่าได้ชำระหนี้ที่เกิดขึ้นตามพระราชบัญญัตินี้เสร็จสิ้นแล้ว
ในกรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจขายตรงหรือผู้ประกอบธุรกิจตลาดแบบตรงไม่มารับหลักประกันและดอกผลคืนภายในห้าปีนับแต่วันที่โอนกิจการหรือวันที่เลิกประกอบธุรกิจ ให้หลักประกันและดอกผลนั้นตกเป็นของแผ่นดิน
สรุปมาตรา 38/7 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรา 38/7 กำหนดว่าหลักประกันที่วางไว้ตามมาตรา 38/5 หรือมาตรา 41/3 วรรคสี่ ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี และในกรณีโอนกิจการหรือเลิกประกอบธุรกิจ ผู้ประกอบธุรกิจจะขอรับคืนหลักประกันพร้อมดอกผลได้ต่อเมื่อแสดงหลักฐานว่าได้ชำระหนี้ที่เกิดขึ้นตามพระราชบัญญัตินี้เสร็จสิ้นแล้ว ถ้าไม่มารับคืนภายในห้าปี ให้หลักประกันและดอกผลตกเป็นของแผ่นดิน
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 38/7 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 38/7
หลักประกันที่วางไว้ถูกยึดในการบังคับคดีได้หรือไม่
ไม่ได้ หลักประกันที่วางไว้ตามมาตรา 38/5 หรือมาตรา 41/3 วรรคสี่ ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี
ขอคืนหลักประกันได้เมื่อใด
ในกรณีที่มีการโอนกิจการหรือเลิกประกอบธุรกิจ ขอรับคืนพร้อมดอกผลได้ต่อเมื่อแสดงหลักฐานว่าได้ชำระหนี้ที่เกิดขึ้นตามพระราชบัญญัตินี้เสร็จสิ้นแล้ว
ไม่มารับคืนหลักประกันจะเป็นอย่างไร
ถ้าไม่มารับหลักประกันและดอกผลคืนภายในห้าปีนับแต่วันที่โอนกิจการหรือวันที่เลิกประกอบธุรกิจ ให้หลักประกันและดอกผลนั้นตกเป็นของแผ่นดิน
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพ.ร.บ.ขายตรงและตลาดแบบตรงทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง