มาตรานี้กำหนดทายาทซึ่งไม่มีสิทธิได้รับบำนาญตามที่ตัวบทอ้างถึง ได้แก่ ผู้ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้เจตนากระทำหรือพยายามกระทำให้เจ้าบำนาญหรือผู้ที่จะก่อให้เกิดสิทธิรับบำนาญแก่ตนถึงตายโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ทายาทที่ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้เจตนากระทำหรือพยายามกระทำให้ทายาทด้วยกันถึงตายโดยมิชอบด้วยกฎหมาย และผู้ที่ฟ้องเจ้าบำนาญหรือผู้ที่จะก่อให้เกิดสิทธิรับบำนาญแก่ตนหาว่าทำความผิดโทษประหารชีวิต แล้วตนเองกลับต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่ามีความผิดฐานฟ้องเท็จหรือทำพยานเท็จ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 54 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณผู้ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าเจตนากระทำหรือพยายามกระทำให้เจ้าบำนาญหรือผู้ที่จะก่อให้เกิดสิทธิรับบำนาญถึงตายโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ทายาทที่ทำหรือพยายามทำให้ทายาทด้วยกันถึงตาย และผู้ที่ฟ้องเท็จหรือทำพยานเท็จหาว่าเจ้าบำนาญทำผิดโทษประหารชีวิต
ต้อง ตัวบทกำหนดให้เป็นกรณีที่ผู้นั้นต้องคำพิพากษาถึงที่สุดตามที่ระบุไว้
ไม่ ตัวบทจำกัดเฉพาะกรณีที่ฟ้องหาว่าทำความผิดโทษประหารชีวิต แล้วตนเองกลับต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่ามีความผิดฐานฟ้องเท็จหรือทำพยานเท็จ
↑ ดูพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2500ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)