มาตรา ๒๐๐ กำหนดอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติไว้ ๖ ประการ ได้แก่ (๑) ตรวจสอบและรายงานการกระทำหรือการละเลยการกระทำอันเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชน หรืออันไม่เป็นไปตามพันธกรณีระหว่างประเทศที่ประเทศไทยเป็นภาคี พร้อมเสนอมาตรการแก้ไข และหากไม่มีการดำเนินการตามที่เสนอให้รายงานต่อรัฐสภา (๒) เสนอแนะนโยบายและข้อเสนอในการปรับปรุงกฎหมาย กฎ หรือข้อบังคับต่อรัฐสภาและคณะรัฐมนตรี (๓) ส่งเสริมการศึกษา การวิจัย และการเผยแพร่ความรู้ด้านสิทธิมนุษยชน (๔) ส่งเสริมความร่วมมือและการประสานงานระหว่างหน่วยราชการ องค์การเอกชน และองค์การอื่น (๕) จัดทำรายงานประจำปีประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนภายในประเทศเสนอต่อรัฐสภา และ (๖) อำนาจหน้าที่อื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ ทั้งนี้ ในการปฏิบัติหน้าที่ต้องคำนึงถึงผลประโยชน์ส่วนรวมของชาติและประชาชน และมีอำนาจเรียกเอกสารหรือหลักฐานจากบุคคลใด หรือเรียกบุคคลใดมาให้ถ้อยคำ หมายเหตุ: รัฐธรรมนูญฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 200 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณมีหกประการ คือ ตรวจสอบและรายงานการละเมิดสิทธิมนุษยชนพร้อมเสนอมาตรการแก้ไข เสนอแนะนโยบายและการปรับปรุงกฎหมาย ส่งเสริมการศึกษาวิจัยและเผยแพร่ความรู้ ส่งเสริมความร่วมมือระหว่างหน่วยงาน จัดทำรายงานประจำปีเสนอรัฐสภา และอำนาจหน้าที่อื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ
ในกรณีที่ปรากฏว่าไม่มีการดำเนินการตามที่เสนอ ให้คณะกรรมการรายงานต่อรัฐสภาเพื่อดำเนินการต่อไป
ได้ ตัวบทให้อำนาจเรียกเอกสารหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากบุคคลใด หรือเรียกบุคคลใดมาให้ถ้อยคำ รวมทั้งมีอำนาจอื่นเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติหน้าที่ตามที่กฎหมายบัญญัติ
ต้องคำนึงถึงผลประโยชน์ส่วนรวมของชาติและประชาชนประกอบด้วย ตามที่วรรคท้ายของมาตรานี้กำหนดไว้
↑ ดูรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 (ยกเลิก)ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)