มาตรานี้กำหนดวิธีเลือกกฎหมายสัญชาติที่จะใช้บังคับเมื่อบุคคลมีหลายสัญชาติ โดยถ้าได้รับสัญชาติมาเป็นลำดับ ให้ใช้กฎหมายสัญชาติที่บุคคลนั้นได้รับครั้งสุดท้าย ถ้าได้รับมาคราวเดียวกัน ให้ใช้กฎหมายสัญชาติของประเทศซึ่งบุคคลนั้นมีภูมิลำเนาอยู่ ถ้ามีภูมิลำเนาอยู่ในประเทศอื่นนอกจากประเทศซึ่งตนมีสัญชาติสังกัดอยู่ ให้ใช้กฎหมายภูมิลำเนาในเวลายื่นฟ้อง และถ้าภูมิลำเนาไม่ปรากฏ ให้ใช้กฎหมายของประเทศซึ่งบุคคลนั้นมีถิ่นที่อยู่ ทั้งนี้ ในกรณีที่มีการขัดกันในเรื่องสัญชาติ ถ้าสัญชาติหนึ่งสัญชาติใดซึ่งขัดกันนั้นเป็นสัญชาติไทย กฎหมายสัญชาติซึ่งจะใช้บังคับได้แก่กฎหมายแห่งประเทศไทย ส่วนบุคคลผู้ไร้สัญชาติให้ใช้กฎหมายภูมิลำเนา หรือกฎหมายของประเทศซึ่งมีถิ่นที่อยู่หากภูมิลำเนาไม่ปรากฏ และถ้าการใช้กฎหมายสัญชาติต้องใช้กฎหมายท้องถิ่น กฎหมายเหล่าประชาคม หรือกฎหมายศาสนา ก็ให้ใช้กฎหมายเช่นว่านั้นบังคับ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 6 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณถ้าได้รับสัญชาติมาเป็นลำดับ ให้ใช้กฎหมายสัญชาติที่ได้รับครั้งสุดท้าย ถ้าได้รับมาคราวเดียวกัน ให้ใช้กฎหมายสัญชาติของประเทศซึ่งบุคคลนั้นมีภูมิลำเนาอยู่
ให้ใช้กฎหมายแห่งประเทศไทยเป็นกฎหมายสัญชาติที่ใช้บังคับ
ให้ใช้กฎหมายภูมิลำเนาของบุคคลนั้น และถ้าภูมิลำเนาไม่ปรากฏ ให้ใช้กฎหมายของประเทศซึ่งบุคคลนั้นมีถิ่นที่อยู่
ถ้าในการใช้กฎหมายสัญชาติบังคับจะต้องใช้กฎหมายท้องถิ่น กฎหมายเหล่าประชาคม หรือกฎหมายศาสนา ก็ให้ใช้กฎหมายเช่นว่านั้นบังคับ
↑ ดูพระราชบัญญัติว่าด้วยการขัดกันแห่งกฎหมาย พุทธศักราช 2481ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)