มาตรานี้กำหนดผลผูกพันและการบังคับตามคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการว่า ภายใต้บังคับมาตรา ๔๒ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๔ คำชี้ขาดไม่ว่าจะได้ทำขึ้นในประเทศใดให้ผูกพันคู่พิพาท และเมื่อได้มีการร้องขอต่อศาลที่มีเขตอำนาจย่อมบังคับได้ตามคำชี้ขาดนั้น ส่วนกรณีคำชี้ขาดที่กระทำขึ้นในต่างประเทศ ศาลที่มีเขตอำนาจจะมีคำพิพากษาบังคับตามคำชี้ขาดให้ต่อเมื่อเป็นคำชี้ขาดที่อยู่ในบังคับแห่งสนธิสัญญา อนุสัญญา หรือความตกลงระหว่างประเทศซึ่งประเทศไทยเป็นภาคี และให้มีผลบังคับได้เพียงเท่าที่ประเทศไทยยอมตนเข้าผูกพันเท่านั้น
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 41 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณผูกพัน ไม่ว่าคำชี้ขาดจะได้ทำขึ้นในประเทศใด และเมื่อร้องขอต่อศาลที่มีเขตอำนาจย่อมบังคับได้ตามคำชี้ขาดนั้น
ได้ แต่ต้องเป็นคำชี้ขาดที่อยู่ในบังคับแห่งสนธิสัญญา อนุสัญญา หรือความตกลงระหว่างประเทศซึ่งประเทศไทยเป็นภาคี และมีผลบังคับได้เพียงเท่าที่ประเทศไทยยอมตนเข้าผูกพัน
มี เพราะมาตรานี้อยู่ภายใต้บังคับของมาตรา ๔๒ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๔ ซึ่งกำหนดเรื่องการร้องขอบังคับและเหตุปฏิเสธการบังคับไว้
↑ ดูพระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2545ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)