มาตรา 42 พระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช 2485

มาตรา ๔๒ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี บัญชีอัตราค่าบำรุงทางน้ำชลประทาน อัตราค่าบำรุงทางน้ำชลประทาน ครั้งละ บาท สต. ในกรณีผ่านประตูน้ำ ประตูระบาย หรือ ทำนบโดยทางสาลี่ ๑. เรือยนต์ หรือเรือกลไฟ ขนาดกว้างไม่เกิน ๑.๐๐ เมตร คิดอัตราความยาวของเรือ เมตรละ ๑ - ขนาดกว้างเกินกว่า ๑.๐๐ เมตร แต่ไม่เกินกว่า ๒.๐๐ เมตร คิดอัตราความยาวของเรือ เมตรละ ๑ ๕๐ ขนาดกว้างเกินกว่า ๒.๐๐ เมตรขึ้นไป คิดอัตราความยาวของเรือ เมตรละ ๒ - เศษของเมตร ถ้าถึงครึ่งให้นับเป็น ๑.๐๐ เมตร ถ้าต่ำกว่าให้ปัดทิ้ง ๒. เรือชนิดอื่น ๆ นอกจากเรือยนต์และเรือกลไฟ ขนาดกว้างไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร ลำละ - ๕๐ ขนาดกว้างเกินกว่า ๑.๕๐ เมตร แต่ไม่เกิน ๒.๐๐ เมตร ลำละ ขนาดกว้างเกินกว่า ๒.๐๐ เมตร แต่ไม่เกินกว่า ๒.๕๐ เมตร ลำละ ๑ ๕๐ ขนาดกว้างเกินกว่า ๒.๕๐ เมตร แต่ไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร ลำละ ๒ - ขนาดกว้างเกินกว่า ๓.๐๐ เมตร แต่ไม่เกิน ๓.๕๐ เมตร ลำละ ๔ - ขนาดกว้างเกินกว่า ๓.๕๐ เมตร แต่ไม่เกิน ๔.๐๐ เมตร ลำละ ๖ - ขนาดกว้างเกินกว่า ๔.๐๐ เมตร แต่ไม่เกิน ๕.๐๐ เมตร ลำละ ๘ - ขนาดกว้างเกินกว่า ๕.๐๐ เมตร แต่ไม่เกินกว่า ๖.๐๐ เมตร ลำละ ๑๐ - ขนาดกว้างตั้งแต่ ๖.๐๐ เมตรขึ้นไปคิดอัตราเพิ่มขึ้นเมตรละ ๒ - เศษของเมตรสำหรับ ฌ ถ้าถึงครึ่งให้นับเป็น ๑.๐๐ เมตร ถ้าต่ำกว่าให้ปัดทิ้ง ๓. แพต่าง ๆ ตารางเมตรละ - ๒๕ เศษของตารางเมตร ถ้าถึงครึ่งให้นับเป็น ๑.๐๐ ตารางเมตร ถ้าต่ำกว่าให้ปัดทิ้ง ในกรณีที่ไม่ได้ผ่านประตูน้ำ ประตูระบาย หรือทำนบ โดยทางสาลี่ ๔. เรือยนต์หรือเรือกลไฟที่เดินรับจ้างส่งคนโดยสาร หรือรับจ้างลากจูง เรือแพเป็นประจำในทางน้ำชลประทานประเภท ๑ และประเภท ๒ ให้เรียกเก็บค่าบำรุงทางน้ำชลประทานในอัตราแรงม้าละไม่เกิน ๒๕ บาท ต่อปี ยกเว้นเรือที่มีกำลังต่ำกว่าห้าแรงม้า ๕. อัตราค่าบำรุงทางน้ำชลประทานตามบัญชีเลขที่ ๑ , ๒, ๓ ข้างบนนี้ ใช้เรียกเก็บสำหรับเรือแพที่ผ่านในเวลาปกติที่ทางราชการได้กำหนดไว้ ถ้าจะขอผ่านในเวลาพิเศษจะต้องเสียค่าบำรุงทางน้ำชลประทานเป็น ๓ เท่าของอัตราปกติ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งประกาศใช้อยู่ในขณะนี้ ยังมีข้อความขาดตกบกพร่องอยู่หลายประการไม่เหมาะสมแก่การดำเนินงาน และการควบคุมการชลประทานหลวง ซึ่งในปัจจุบันนี้ได้ขยายตัวออกไปอย่างกว้างขวาง จึงเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมเพื่อให้เป็นการเหมาะสมแก่กาลสมัยยิ่งขึ้น