มาตรานี้กำหนดว่าภายใต้บังคับมาตรา ๒๕ และมาตรา ๒๖ รายจ่ายตามปกติและจำเป็นให้จำกัดอยู่เฉพาะแต่รายจ่ายที่บริษัทสามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นรายจ่ายตามปกติและจำเป็นในจำนวนไม่เกินสมควร และได้จ่ายไปทั้งหมดเฉพาะในกิจการปิโตรเลียม ไม่ว่าจะจ่ายในหรือนอกราชอาณาจักร โดยภายในข้อจำกัดดังกล่าวให้รวมถึงค่าเช่าหรือค่าตอบแทนอย่างอื่นในการเช่าทรัพย์สิน ค่าแรงงาน ค่าบริการ ค่าวัสดุสิ้นเปลืองและรายจ่ายทำนองเดียวกันที่ใช้ในการเจาะเพื่อสำรวจหรือเพื่อผลิต ค่ารับรอง หนี้สูญที่จำหน่ายจากบัญชี เงินสมทบกองทุนสำรองเลี้ยงชีพหรือกองทุนบำเหน็จบำนาญ ค่าชดเชยรายจ่ายที่เป็นทุน ค่าภาคหลวงสำหรับน้ำมันดิบที่ส่งออกไม่ว่าจะชำระเป็นตัวเงินหรือน้ำมันดิบ รายจ่ายของสำนักงานใหญ่เท่าที่จัดสรรได้โดยสมควรว่าเกี่ยวกับกิจการปิโตรเลียมของบริษัท และราคาทุนของทรัพย์สินหรือสิทธิใด ๆ ที่หักค่าชดเชยรายจ่ายที่เป็นทุนแล้วสำหรับรายได้ตามมาตรา ๒๒ (๔)
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 24 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณต้องเป็นรายจ่ายที่บริษัทพิสูจน์ได้ว่าเป็นรายจ่ายตามปกติและจำเป็นในจำนวนไม่เกินสมควร และได้จ่ายไปทั้งหมดเฉพาะในกิจการปิโตรเลียม ไม่ว่าจะจ่ายในหรือนอกราชอาณาจักร
ค่าเช่าทรัพย์สิน ค่าแรงงานและค่าบริการที่ใช้ในการเจาะสำรวจหรือผลิต ค่ารับรอง หนี้สูญที่จำหน่ายจากบัญชี เงินสมทบกองทุนสำรองเลี้ยงชีพหรือบำเหน็จบำนาญ ค่าชดเชยรายจ่ายที่เป็นทุน ค่าภาคหลวงน้ำมันดิบที่ส่งออก และรายจ่ายของสำนักงานใหญ่เท่าที่จัดสรรได้โดยสมควร
ได้ ตัวบทระบุค่าภาคหลวงสำหรับน้ำมันดิบที่ส่งออก ไม่ว่าจะชำระเป็นตัวเงินหรือน้ำมันดิบ
↑ ดูพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. 2514ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)