มาตรา 4 พระราชบัญญัติทางหลวง พุทธศักราช 2482 (ยกเลิก)

⚠️ [กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว — ใช้อ้างอิงเฉพาะคดีที่เกิดก่อนการยกเลิก; กฎหมายที่ใช้บังคับคือฉบับ ณ วันเกิดเหตุ] มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้ “ทางหลวง” หมายความว่า ทางหรือถนน ซึ่งจัดไว้เพื่อประโยชน์การจราจรสาธารณทางบก นอกจากทางรถไฟและให้หมายความรวมถึงที่ดิน พืชพันธุ์ไม้ทุกชนิด สะพาน ท่อ หรือรางระบายน้ำ อุโมงค์ ร่องน้ำ กำแพงกันดิน เขื่อน รั้วเขต หลักเขต หลักระยะ ป้ายจราจร เรือสำหรับขนส่ง รถข้ามฟาก ท่าเรือสำหรับขึ้นลงรถ และอาคารหรือสิ่งอื่นอันเป็นอุปกรณ์งานทาง บรรดาที่ได้จัดไว้ในขอบเขตที่ดินทางหลวง และเพื่อประโยชน์แก่งานทางหลวงนั้นด้วย “งานทาง” หมายความว่า กิจการใดที่ทำเพื่อ หรือเนื่องในการสำรวจการก่อสร้าง การขยาย การบูรณะให้ดีขึ้น หรือการบำรุงรักษาทางหลวง “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้มีหน้าที่รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ “ผู้อำนวยการทางหลวง” หมายความว่า บุคคลซึ่งมีหน้าที่ หรือได้รับแต่งตั้งให้ควบคุมงานทางตามพระราชบัญญัตินี้