มาตรา ๒๑ ให้สิทธิอุทธรณ์แก่ผู้ขอรับใบอนุญาต ผู้ขอต่ออายุใบอนุญาต หรือผู้ขอโอนใบอนุญาตน้ำบาดาล ในกรณีที่ผู้ออกใบอนุญาตไม่ออกใบอนุญาต ไม่อนุญาตให้ต่ออายุ หรือไม่อนุญาตให้โอนใบอนุญาต โดยอุทธรณ์เป็นหนังสือต่อรัฐมนตรีภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้ง และคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีให้เป็นที่สุด ทั้งกำหนดว่าในกรณีไม่อนุญาตให้ต่ออายุหรือไม่อนุญาตให้โอนใบอนุญาต ก่อนที่รัฐมนตรีจะมีคำวินิจฉัยอุทธรณ์ รัฐมนตรีมีอำนาจสั่งอนุญาตให้ประกอบกิจการไปพลางก่อนได้เมื่อผู้อุทธรณ์ร้องขอ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 21 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณอุทธรณ์ได้ โดยทำเป็นหนังสือยื่นต่อรัฐมนตรีภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการไม่ออกใบอนุญาต ไม่อนุญาตให้ต่ออายุ หรือไม่อนุญาตให้โอนใบอนุญาต
ตัวบทกำหนดว่าคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีให้เป็นที่สุด จึงไม่มีการอุทธรณ์ต่อไปตามช่องทางที่มาตรานี้วางไว้
ในกรณีไม่อนุญาตให้ต่ออายุหรือไม่อนุญาตให้โอนใบอนุญาต รัฐมนตรีมีอำนาจสั่งอนุญาตให้ประกอบกิจการไปพลางก่อนได้เมื่อผู้อุทธรณ์ร้องขอ
↑ ดูพระราชบัญญัติน้ำบาดาล พ.ศ. 2520ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)