⚠️ พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พุทธศักราช 2474 ถูกยกเลิกแล้ว มาตรา 41 กำหนดว่าศาลอาจมีคำสั่งให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ เมื่อผู้มีส่วนได้เสียยื่นคำร้องและแสดงว่าผู้ร้องมีสิทธิในเครื่องหมายการค้านั้นดีกว่าผู้ที่ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของ หรือเครื่องหมายการค้านั้นในบัดนี้เป็นสิ่งสามัญในการค้าขาย หรือได้จดทะเบียนไว้ผิดต่อบทบัญญัติมาตรา 4 และ 5 แห่งพระราชบัญญัตินี้ และถ้าผู้ร้องแสดงได้เพียงว่าตนมีสิทธิดีกว่าเฉพาะสินค้าบางอย่าง ให้ศาลจำกัดสิทธิแห่งการจดทะเบียนไว้เฉพาะสินค้าซึ่งผู้ร้องไม่ได้แสดงว่าตนมีสิทธิดีกว่า
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 41 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณไม่ พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว ใช้อ้างอิงได้เฉพาะกรณีที่เกิดขึ้นก่อนการยกเลิก
เมื่อผู้ร้องมีสิทธิในเครื่องหมายการค้าดีกว่าผู้จดทะเบียน หรือเครื่องหมายนั้นกลายเป็นสิ่งสามัญในการค้าขาย หรือจดทะเบียนผิดต่อมาตรา 4 และ 5
ให้ศาลมีคำสั่งจำกัดสิทธิแห่งการจดทะเบียนให้อยู่เฉพาะสินค้าซึ่งผู้ร้องไม่ได้แสดงว่าตนมีสิทธิดีกว่า
↑ ดูพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พุทธศักราช 2474 (ยกเลิก)ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)