มาตรา 4 พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามกฎหมายว่าด้วยการรับขนทางอากาศระหว่างประเทศ พ.ศ. 2568
มาตรา ๔ ให้เปลี่ยนแปลงเกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามพระราชบัญญัติการรับขนทางอากาศระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๘ ดังต่อไปนี้ (๑) เกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามมาตรา ๑๔ ในกรณีที่ความเสียหายเกิดขึ้นจากการที่คนโดยสารถึงแก่ความตายหรือได้รับบาดเจ็บทางร่างกาย
ให้เปลี่ยนแปลงเป็นหนึ่งแสนห้าหมื่นหนึ่งพันแปดร้อยแปดสิบหน่วยสิทธิพิเศษถอนเงินต่อคนโดยสารแต่ละคน (๒) เกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามมาตรา ๑๕ ในกรณีที่ความเสียหายเกิดขึ้นจากกรณีล่าช้าในการรับขนคนโดยสาร ให้เปลี่ยนแปลงเป็นหกพันสามร้อยสามหน่วยสิทธิพิเศษถอนเงินต่อคนโดยสารแต่ละคน (๓)
เกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามมาตรา ๑๖ ในกรณีที่สัมภาระถูกทำลาย สูญหาย หรือเสียหาย หรือในกรณีที่สัมภาระล่าช้า ให้เปลี่ยนแปลงเป็นหนึ่งพันห้าร้อยสิบเก้าหน่วยสิทธิพิเศษถอนเงินต่อคนโดยสารแต่ละคน (๔) เกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามมาตรา ๓๙ ในกรณีที่ของถูกทำลาย สูญหาย หรือเสียหาย
หรือในกรณีที่ของล่าช้า ให้เปลี่ยนแปลงเป็นยี่สิบหกหน่วยสิทธิพิเศษถอนเงินต่อหนึ่งกิโลกรัม
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 4 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณมาตราใกล้เคียง
↑ ดูพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามกฎหมายว่าด้วยการรับขนทางอากาศระหว่างประเทศ พ.ศ. 2568ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-21
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง