มาตรานี้กำหนดเอกสิทธิ์คุ้มกันของสมาชิกรัฐสภาในระหว่างสมัยประชุมว่า ห้ามมิให้จับ คุมขัง หรือหมายเรียกตัวสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาไปทำการสอบสวนในฐานะผู้ต้องหาในคดีอาญา เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิก หรือเป็นการจับในขณะกระทำความผิด ซึ่งกรณีจับขณะกระทำความผิดต้องรายงานไปยังประธานแห่งสภานั้นโดยพลัน และประธานอาจสั่งให้ปล่อยผู้ถูกจับเพื่อให้มาประชุมสภาได้ ถ้าสมาชิกถูกคุมขังในระหว่างสอบสวนหรือพิจารณาอยู่ก่อนสมัยประชุม เมื่อถึงสมัยประชุม พนักงานสอบสวนหรือศาลต้องสั่งปล่อยทันทีถ้าประธานแห่งสภาได้ร้องขอ โดยศาลจะสั่งให้มีประกันหรือมีประกันและหลักประกันด้วยหรือไม่ก็ได้ ส่วนกรณีมีการฟ้องสมาชิกในคดีอาญาไม่ว่าจะฟ้องนอกหรือในสมัยประชุม ศาลจะพิจารณาคดีในระหว่างสมัยประชุมก็ได้ แต่ต้องไม่เป็นการขัดขวางต่อการที่สมาชิกผู้นั้นจะมาประชุมสภา
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 125 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณโดยหลักทำไม่ได้ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิก หรือเป็นการจับในขณะกระทำความผิด
ต้องรายงานไปยังประธานแห่งสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิกโดยพลัน และประธานอาจสั่งให้ปล่อยผู้ถูกจับเพื่อให้มาประชุมสภาได้
เมื่อถึงสมัยประชุม พนักงานสอบสวนหรือศาลต้องสั่งปล่อยทันทีถ้าประธานแห่งสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิกได้ร้องขอ โดยศาลจะสั่งให้มีประกันหรือไม่ก็ได้
ได้ แต่ต้องไม่เป็นการขัดขวางต่อการที่สมาชิกผู้นั้นจะมาประชุมสภา
↑ ดูรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)