มาตรานี้รับรองว่าบุคคลย่อมมีเสรีภาพในเคหสถาน โดยการเข้าไปในเคหสถานโดยปราศจากความยินยอมของผู้ครอบครอง หรือการค้นเคหสถานหรือที่รโหฐานจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 33 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2539–2548) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 7066/2539 🤖 ย่อโดย AIการกำหนดค่าทดแทนการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ที่ดำเนินการภายหลังกฎหมายเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ฉบับใหม่มีผลใช้บังคับ ต้องนำราคาซื้อขายตามปกติในท้องตลาดของอสังหาริมทรัพย์นั้น ณ วัน…ฎีกาที่ 3889/2548 🤖 ย่อโดย AIการซื้อขายเผื่อชอบมีผลบริบูรณ์เมื่อผู้ซื้อไม่แจ้งคืนหรือส่งมอบทรัพย์สินคืนภายในกำหนดเวลาที่ตกลงกัน โดยผู้ขายต้องไปว่ากล่าวในทางแพ่งเท่านั้น…โดยหลักไม่ได้ การเข้าไปในเคหสถานโดยปราศจากความยินยอมของผู้ครอบครอง หรือการค้นเคหสถานหรือที่รโหฐาน จะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ
คุ้มครองมิให้มีการเข้าไปในเคหสถานโดยปราศจากความยินยอมของผู้ครอบครอง และมิให้ค้นเคหสถานหรือที่รโหฐานโดยไม่มีอำนาจตามกฎหมาย
↑ ดูรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)