⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรก › สารบัญกฎหมาย › พระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542 › มาตรา 49

มาตรา 49 พระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542

หมวด ๔ การคุ้มครองพันธุ์พืชพื้นเมืองเฉพาะถิ่น
มาตรา ๔๙ ผลประโยชน์ที่ได้รับจากการอนุญาตให้ผู้อื่นใช้สิทธิในพันธุ์พืชพื้นเมืองเฉพาะถิ่นให้จัดสรรแก่ผู้ซึ่งอนุรักษ์หรือพัฒนาพันธุ์พืชนั้นร้อยละยี่สิบ เป็นรายได้ร่วมกันของชุมชนร้อยละหกสิบ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กลุ่มเกษตรกรหรือสหกรณ์ที่เป็นผู้ทำนิติกรรมร้อยละยี่สิบ การแบ่งผลประโยชน์ในระหว่างผู้ซึ่งอนุรักษ์หรือพัฒนาพันธุ์พืชให้เป็นไปตามระเบียบที่คณะกรรมการกำหนด ในกรณีที่มีข้อโต้แย้งใด ๆ เกี่ยวกับการจัดสรรผลประโยชน์ตามวรรคหนึ่ง ให้คณะกรรมการเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด

สรุปมาตรา 49 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI

มาตรา 49 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542 กำหนดการจัดสรรผลประโยชน์ที่ได้รับจากการอนุญาตให้ผู้อื่นใช้สิทธิในพันธุ์พืชพื้นเมืองเฉพาะถิ่น โดยให้แก่ผู้ซึ่งอนุรักษ์หรือพัฒนาพันธุ์พืชนั้นร้อยละยี่สิบ เป็นรายได้ร่วมกันของชุมชนร้อยละหกสิบ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กลุ่มเกษตรกรหรือสหกรณ์ที่เป็นผู้ทำนิติกรรมร้อยละยี่สิบ การแบ่งผลประโยชน์ระหว่างผู้อนุรักษ์หรือพัฒนาพันธุ์พืชให้เป็นไปตามระเบียบที่คณะกรรมการกำหนด และหากมีข้อโต้แย้งให้คณะกรรมการเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด

📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗

💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 49 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 49

ผลประโยชน์จากพันธุ์พืชพื้นเมืองเฉพาะถิ่นแบ่งอย่างไร

ผู้ซึ่งอนุรักษ์หรือพัฒนาพันธุ์พืชร้อยละยี่สิบ รายได้ร่วมกันของชุมชนร้อยละหกสิบ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กลุ่มเกษตรกรหรือสหกรณ์ที่ทำนิติกรรมร้อยละยี่สิบ

ถ้ามีข้อโต้แย้งเรื่องการแบ่งผลประโยชน์ใครชี้ขาด

ให้คณะกรรมการเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด

การแบ่งระหว่างผู้อนุรักษ์ด้วยกันใช้เกณฑ์ใด

ให้เป็นไปตามระเบียบที่คณะกรรมการกำหนด

มาตราใกล้เคียง

มาตรา 45มาตรา 46มาตรา 47มาตรา 48มาตรา 50มาตรา 51มาตรา 52มาตรา 53

↑ ดูพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. 2542ทั้งหมด

🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)

⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง