ℹ️ เอกสารต้นทางรวมกฎหมายหลายฉบับไว้ด้วยกัน จึงมีมาตรา 7 มากกว่าหนึ่งฉบับ — ด้านล่างแยกตามฉบับให้แล้ว โดยเรียงฉบับหลักไว้ก่อน
หน้านี้รวมสองบทไว้ด้วยกัน บทแรกให้สิทธิบุคคลตรวจดู คัดสำเนา หรือให้เจ้าหน้าที่รับรองสำเนาสมุดทะเบียน ใบอนุญาต หรือเอกสารเกี่ยวกับสมุดทะเบียนหรือใบอนุญาต นอกจากส่วนซึ่งเป็นความลับ เมื่อได้เสียค่าธรรมเนียมค่าตรวจดูและหรือคัดสำเนาแผ่นละสิบสตางค์แต่รวมทั้งเรื่องครั้งหนึ่งไม่เกินหนึ่งบาท และค่าเจ้าหน้าที่รับรองสำเนาแผ่นละยี่สิบสตางค์แต่รวมทั้งเรื่องครั้งหนึ่งไม่เกินสองบาท ส่วนการกระทำในหน้าที่ราชการไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม อีกบทหนึ่งกำหนดให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 7 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณได้ บุคคลใดประสงค์จะตรวจดู คัดสำเนา หรือให้เจ้าหน้าที่รับรองสำเนาสมุดทะเบียน ใบอนุญาต หรือเอกสารที่เกี่ยวข้อง นอกจากส่วนซึ่งเป็นความลับ มีสิทธิทำได้เมื่อเสียค่าธรรมเนียมตามที่กำหนด
ค่าตรวจดูและหรือคัดสำเนาแผ่นละสิบสตางค์ แต่รวมทั้งเรื่องครั้งหนึ่งไม่เกินหนึ่งบาท ส่วนค่าเจ้าหน้าที่รับรองสำเนาแผ่นละยี่สิบสตางค์ แต่รวมทั้งเรื่องครั้งหนึ่งไม่เกินสองบาท
ไม่ต้อง ถ้าเป็นการกระทำในหน้าที่ราชการ ตัวบทยกเว้นค่าธรรมเนียมไว้
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ตามบทที่ปรากฏอยู่ในหน้าเดียวกันนี้
↑ ดูพระราชบัญญัติการพิมพ์ พุทธศักราช 2484ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)