มาตรา 3 พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2503 (ยกเลิก)

⚠️ [กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว — ใช้อ้างอิงเฉพาะคดีที่เกิดก่อนการยกเลิก; กฎหมายที่ใช้บังคับคือฉบับ ณ วันเกิดเหตุ] มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ “สัตว์ป่า” ไม่หมายความรวมถึงแมลงและไข่ของแมลง “สัตว์ป่าสงวน” หมายความว่า สัตว์ป่าที่หายากตามตามบัญชีท้ายพระราชบัญญัตินี้ “สัตว์ป่าคุ้มครอง” หมายความว่า สัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๑ และสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒ “สัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๑” หมายความว่า สัตว์ป่าซึ่งตามปกติคนไม่ใช้เนื้อเป็นอาหารหรือไม่ล่าเพื่อการกีฬา หรือสัตว์ป่าที่ทำลายศัตรูพืชหรือขจัดสิ่งปฏิกูล หรือสัตว์ป่าที่ควรสงวนไว้ประดับความงามตามธรรมชาติ หรือสงวนไว้มิให้ลดจำนวนลง ทั้งนี้ตามที่ระบุในกฎกระทรวง “สัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ ๒” หมายความว่า สัตว์ป่าซึ่งตามปกติคนใช้เนื้อเป็นอาหารหรือล่าเพื่อการกีฬา ตามที่ระบุในกฎกระทรวง “ล่า” หมายความว่า ยิง ดัก จับหรือฆ่าสัตว์ หรือทำอันตรายด้วยประการอื่นใดแก่สัตว์ และหมายความตลอดถึงการไล่ การต้อน การเรียกและการล่อเพื่อการกระทำดังกล่าวแล้วด้วย “ซากของสัตว์ป่า” หมายความว่า ร่างกายหรือส่วนของร่างกายของสัตว์ป่าที่ตายแล้วหรือเนื้อของสัตว์ป่าไม่ว่าจะได้ปิ้ง ย่าง รม ตากแห้ง หมัก หรือทำอย่างอื่นเพื่อไม่ให้เน่าเปื่อย และไม่ว่าจะอยู่ในร่างของสัตว์นั้นหรือชำแหละแล้ว และหมายความรวมถึงเขา หนัง กระดูก ฟัน งา ขนาย นอ ขน เกล็ด หรือเล็บของสัตว์ป่า “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ “อธิบดี” หมายความว่า อธิบดีกรมป่าไม้ “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้