มาตรานี้กำหนดเงื่อนไขการขายวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ของผู้รับอนุญาต โดยขายได้เฉพาะสำหรับคนไข้ที่ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมหรือทันตกรรมให้การรักษาพยาบาล ณ สถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาลหรือสถานพยาบาลของรัฐ หรือขายเฉพาะสำหรับใช้กับสัตว์ที่ผู้ประกอบวิชาชีพการสัตวแพทย์ชั้นหนึ่งทำการบำบัดหรือป้องกันโรค ณ สถานพยาบาลสัตว์ และต้องเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ที่ผู้อนุญาตได้อนุญาตให้ผลิตหรือนำเข้าเท่านั้น ทั้งนี้ เงื่อนไขข้อแรกไม่ใช้บังคับแก่ผู้รับอนุญาตบางประเภทตามที่ตัวบทอ้างถึง แต่ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขการขายที่เลขาธิการประกาศกำหนดโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ หมายเหตุ พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 29 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณขายได้เฉพาะสำหรับคนไข้ที่แพทย์หรือทันตแพทย์รักษา ณ สถานพยาบาล หรือสำหรับใช้กับสัตว์ที่สัตวแพทย์ชั้นหนึ่งบำบัดหรือป้องกันโรค ณ สถานพยาบาลสัตว์
ต้องเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ที่ผู้อนุญาตได้อนุญาตให้ผลิตหรือนำเข้าเท่านั้น
ไม่ พระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. ๒๕๕๙ ถูกยกเลิกแล้ว หน้านี้จึงใช้อ้างอิงได้เฉพาะกรณีที่เกิดขึ้นก่อนการยกเลิก
↑ ดูพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2559 (ยกเลิก)ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)