มาตรา 49 แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันส่งเสริมศิลปหัตถกรรมไทย (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2564 กำหนดว่าเจ้าหน้าที่หรือลูกจ้างที่ไม่ประสงค์จะปฏิบัติงานในสถาบันต่อไป หรือไม่ได้รับการคัดเลือกตามมาตรา 48 วรรคสอง ให้ถือว่าออกจากงานเพราะเลิกจ้างโดยมิใช่ความผิดของเจ้าหน้าที่หรือลูกจ้าง และให้มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนการเลิกจ้างตามข้อบังคับคณะกรรมการศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศว่าด้วยการบริหารงานบุคคล พ.ศ. 2560 ในส่วนที่เกี่ยวกับการเลิกจ้าง ทั้งนี้ค่าตอบแทนการเลิกจ้างต้องไม่น้อยกว่าที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน กฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม และกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทน
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 49 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณถือว่าออกจากงานเพราะเลิกจ้างโดยมิใช่ความผิดของตน และมีสิทธิได้รับค่าตอบแทนการเลิกจ้าง
ต้องไม่น้อยกว่าที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน กฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม และกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทน
อยู่ในเกณฑ์เดียวกัน ถือว่าออกจากงานเพราะเลิกจ้างโดยมิใช่ความผิดของผู้นั้น
↑ ดูพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันส่งเสริมศิลปหัตถกรรมไทย (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2564ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)